Sunday, March 31, 2019

22 සුදු මල්ලී  සමග මාවරැල්ලේ ගියෙමි

කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ මාවනැල්ල නම් ඉසව්ව පිළිබඳ කාමරයට යන එන බොහෝ දනා දැන සිටියත් මාවරැල්ල පිළිබඳ අසා ඇත්තෝ අඩු බව මම දනිමි. මාවරැල්ල මෙතෙක් කල් කරළියට නොපැමිණ ඇති වටපිටාවක එය පුදුමයට කාරණයක් නොවන්නේය. සිරා කොලුවාද මාවරැල්ල පිළිබඳ අසා තවමත් වැඩි කාලයක් ගත වී නොමැත. මාවරැල්ලද  මාවනැල්ල මෙන් කෑගල්ල දිස්ත්‍රික්කය තුලම පිහිටා තිබේ.

සිරාගේ අතීත පුස්තකාල කථාවක කලබල යන නමින් සටහන් වූ, මාගේ අතීත පාසල් මිත්‍ර‍යා හෙවත් වර්තමාන යුධ හමුදා වෛද්‍ය මිත්‍ර‍යා, සිරා කොලුවා ඇතුලු මිත්‍ර සම්පත්තිය අරුණළු යන නමින් ආර්ථිකමය වශයෙන් අඩපණව තිබෙනා දුර ඈත පාසල් අරභයා සිදු කරන්නා වූ සමාජ සත්කාරයන් කෙරෙහි ආරම්භයේ සිටම උදව් උපකාර කල කෙනෙකි. හෙතෙම ඇතැම් විටෙක අදහස් දෙයි. ඇතැම් විටෙක වෛද්‍යවරයෙකු ලෙස තම සේවය ලබා දෙයි. ඒ නිසාම අරුණළු සෙවන යට ඔහු අතිශයින් වැදගත් චරිතයකි.

ගිය වසරේ දවසක හෙතෙම මවෙත සැලකලේ තම අනාගත භාර්යාව ලෙස තෝරාපත්කරගෙන ඇති යුවතිය ඉංග්‍රීසි ගුරුවරියක බවත්, ඇය සේවය කරන ගම්බද පාසලේ බොහෝ අඩුපාඩු ඇති බවත්, මීළග අරුණළු වැඩසටහනෙන් හැකි නම් මෙම පාසල වෙත යම් සහයෝගයක් ලබාදෙන ලෙසයි.

ඒ අනුව කරුණු සොයා බලා අප සියල්ලෝම මාවරැල්ල කණිෂ්ඨ විද්‍යාලයේදී අරුණළු සමාජ සත්කාරයක් පැවැත්වීමට තීරණය කලේ එහි අධ්‍යාපනය ලබන්නේ ආර්ථිකමය වශයෙන් බැටකන අහිංසක දෙමාපියන්ගේ දූ දරුවන් බැවිනි. කාලයක් වැසී ගිය පාසලක්ව තිබූ මෙය 2014 වසරේදී නැවත ජීවය ලබා  පවත්වාගෙන යාමද අප සැම පැසසිය යුතු කාරණයක් නිසාම ඒ ගමන් මගට අපේ දායකත්වය ලබාදීම වඩා වැදගත් වනු ඇතැයි යන්න අපගේ පොදු හැගීම වූවේය.

මෙම විද්‍යාලයේ 1 සිට 5 වසර දක්වා අධ්‍යාපනය ලබන දරු පිරිස ගණනින් 30 කට මඳක් වැඩි වූයෙන් ඔවුනට උපකාර කරන්නට මෙවර අපට විශාල මුදලක් අවැසි වූයේ නැත. ඒ නිසාම මිතුරන් කීප දෙනෙකුට පමණක් මෙවර සත්කාරය පිණිස දායක දායක වන ලෙස අපි ආරාධනා කළෙමු.

අරුණළු සමාජ සත්කාරයන් සමග නිබඳව කටයුතු කරන මෙල්බර්න් නුවර මධුසංඛ පියුමි යුවල,  සිරා කොලුවා සමග අතීතයේ දවසක බෑන්ඩ් කෙරුවාවේ යෙදුන  සිංගප්පූරුවේ ජනක අබේරත්න , සිරා කොලුවාගේ පන්ති සගයන් වන සිංගප්පූරුවේ චාමර, කොරියාවේ මධුරංග, සිරාගේ කාමරය හරහා සිරා කොලුවාගේ අතිජාතයෙකු වූ කැලිෆෝනියාවේ සමීර මෙවර වැඩසටහනේ වැඩිබරක් කරට ගත්තේ දේශීයව ඊට දායක වූ ව්‍යාපාරිකයන් දෙපළක් වන ජයන්ත අයියා සහ දසනායක අයියාට අමතරවය.  සිරා කොලුවාගේ අතිජාතයෙකු වන උදිත කොලුවා මෙවර පැමිණියේ සිය බිරිඳ ශ්‍යාමාද කැටුවය. මේ ඇගේ මෙන්ම සිරා කොලුවාගේ බිරිඳගේද  පළවෙනි අරුණළු සහභාගිත්වයයි.

කලබල පෙම්වතිය අපට පාසලට අවැසි දෑ මොනවාද යන්න විදුහල්පතිනිය සමග සාකච්ඡා කර වරින් වර පැවසුවාය.

ඇත්තටම අයියෙ අපේ පාසලට ගුරු පුටු තියෙන්නෙ තුනයි. පිටස්තර කෙනෙක් විදුහල්පති තුමිය මුණගැහෙන්න ආවම පන්තිකාමරයකින් පුටුවක් ගෙනිහින් තියන්න ඕනෙ. ඒ වගේම පාසලට ශබ්ද විකාශන උපකරණයක් නෑ. මේ පුංචි දරුවන්ට අපිට පුලුවන් විදියට අනිත් පාසල් වල දරුවො ලබන අත්දැකීම් ලබාදෙන්න අපි මහන්සි වෙනවා. මම මේ ඉස්කෝලෙට ආවට පස්සෙ අපි ගිය අවුරුද්දෙ ඉදන් ඉංග්‍රීසි දිනයක් පටන් ගත්තා. එදාට අපේ දරුවො ඉංග්‍රීසියෙන් විවිධ වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරනවා. ඉස්කෝලෙ දෙමාපියො වගේම අපිත් හතර අතේ ඇවිදලා තමයි ශබ්ද විකාශන පද්ධතියක් හොයාගෙන එන්නෙ. මේ දරුවො මයික් එකකින් කථා කරලම නෑ. ඒ නිසා ඒ අත්දැකීම දෙන්න අපිට ලොකු උවමනාවක් තිබුනා. ලබන අවුරුද්දෙ වැඩසටහන වෙද්දි පාසලට වරින් වර පරිත්‍යාගයන් කරපු කීප දෙනෙක් එක්ක කථා කරලා පාසලේම තියාගන්න පුලුවන් ශබ්ද විකාශන උපකරණයක් අරන් දෙන්නං කියලා විදුහල්පතිතුමිය මට පොරොන්දු උනා.

කලබල පෙම්වතිය දොඩමළුයි. ඇය මේ හෙළිකරන්නේ අපේ රටේ බොහෝ ග්‍රාමීය පාසල් වල පවතින අඩුපාඩු පිළිබඳ යථාර්තවාදී මුහුණුවරයි.

ගිය අවුරුද්දෙ ඉංග්‍රීසි දිනය දවසෙ මම  ඉංග්‍රීසි ටීටර්ට  පොරොන්දු උනා තමයි. ඒත් මට තවම ඒ පොරොන්දුව ඉටු කරගන්න ලැබුනෙ නෑ. පාසලේ ඉන්න දරුවො ගාන කීයද කියලා අහලා, ඉන්නෙ තිහකට ටිකක් වැඩියෙන් කිව්වම හැමදෙනාම කිව්වෙ මේ පොඩි පිරිසකට මොන ස්පීකර්ද මොන මයික්ද කියලා...ඒත් ඒ අයට තේරුම් ගන්න බෑ මයික් එකකින් සභාවක භය නැතුව කථා කරන්න පුලුවන් දරුවෙක් අපිට හදාගන්නයි මේ සම්පත් ඉල්ලන්නෙ කියලා...සිරා කොලුවා සමග විදුහල්පතිනිය අරුණළු වැඩසටහන සැලසුම් කරමින් කථා කරපු දවසක එහෙම කිව්වා. මේ සියලුම ගුරුදෙමාපියන් තමන්ගෙ දරුවො වගේම මේ අහිංසක දුවාදරුවන් ඇති දැඩි කරන්න නුවණින් පෝෂණය කරන්න දරනා මහන්සිය අපගේ සිත් ගත්තා. අපි කොහොම හරි මේ වැඩේ කරමු. මිත්‍ර‍යන් පිළිබඳ විශ්වාසයෙන් මම මගේ සහතිකය ලබා දුන්නා.

මහත්තුරු අපෙන් මොනවද ඕනෙ කියලා ඇහුවාම අපිට තියෙන අඩුපාඩු සියල්ලම කියන්න හිතෙන්නෙ නෑ. අපි දන්නවා හැමදෙනාම බොහොම අමාරුවෙන් තමයි මේවා අපට ලබාදෙන්නෙ කියලා. මමත්, අපේ ගුරු මණ්ඩලයත් හැකි හැම වෙලාවෙම මුදලින් අපේ දරුවන්ට උදව් කරලා තියෙනවා. අපිට ඉන්න දරුවො ප්‍ර‍මාණය සීමිත නිසා ගොඩාක් දෙනා උදව් කරන්න පෙළඹෙන්නෙ නෑ.

මේ දරුවන්ගෙ දෙමාපියන් අති මහත් බහුතරය උගත් අය නෙමෙයි. රබර් කිරි කැපීම, එහෙමත් නැත්තං කුලී වැඩක් කරලා තමයි ඒ ඇත්තො මේ දරුවො පෝෂණය කරන්නෙ. විශේෂයෙන්ම පිරිමි පාර්ශවය දැඩි ලෙස බීමට ඇබ්බැහිවෙලා තියෙන නිසාම මේ පවුල් වල ආර්ථික ගැටලු බොහොමයි. විදුහල්පතිනිය පාසල වගේම පාසල අවට සමාජය ගැනත් නිර්ලෝභීව අපව දැනුවත් කලා. 

මිත්‍ර‍ සම්පත්තියේ පිහිටෙන් නවීනතම ශබ්ද විකාශන උපකරණයක් වගේම එෆ් එම් මයික්‍ර‍ෆෝන දෙකක්, ප්‍රින්ටරයක්, ගුරු පුටු තුනක්, පුස්තකාලය සඳහා කියවීම් පොත්, හැම දරුවෙකුටම අලුත්ම පාසල් බෑගයක් සමග බෑගය පිරෙන්න පොත්, පෑන්, පැන්සල්, මකන කෑලි, පැන්සල් කටර්, වැනි දේවල් වගේම ශිෂ්‍යත්ව පන්තියේ ඉගෙන ගන්න අයට ශිෂ්‍යත්ව වැඩපොත් ආදිය ලබාදෙන්නත්, ඔවුන් ඊලග වසරෙ මේ පුංචි පාසලේ අධ්‍යාපනය හමාර කරලා වෙනත් පාසලක 6 වසරට ඇතුලත් විය යුතු නිසා අලුත් සපත්තු ගන්න වවුචර්, ආදියට අමතරව දරුවන්ට දෙමාපියන්ට ගම්වාසීන්ට හැමෝටම සහභාගි වීමට හැකි නොමිලේ බෙහෙත් සමග වෛද්‍ය සායනයක්  පවත්වන්නටත් අපට ලැබුන අරමුදල් ප්‍ර‍මාණවත් උනා. අප එහි යන්නට පෙර දවසෙ මගේ පන්ති සගයෙක් වන බේකරියෙ සාගර පොඩි උන්ගෙ පොඩි බඩගින්න පුරවන්න බනිස් පෙට්ටියක් දෙන්න පොරොන්දු උනා. බනිස් කාලා බොන්න මයිලෝ අරගෙන දුන්නෙ නිරෝන් අයියා.

මට එදාට රාජකාරි බොහොමයි...උඹලා එක්ක එන්න විදියක් නෑ. අනේ ඒ පොඩි උන්ට බනිස් කාලා බොන්න මගෙ ගානෙ මයිලෝ අරගෙන දෙන්නං...උඹලා ඒවා බෙදලා උන් ඒවා බිව්ව විදිය බලලා මටත් සතුටු වෙන්න පින්තූරයක් දෙකක් පෙන්නහං...ඒ හොදටම ඇති මල්ලි....නිරෝන් අයියා එහෙම කිව්වා.

අරුණළු වැඩ වලට කවදත් හොඳම තත්වයේ ලස්සන ලස්සන බෑග් මහලා, ඒවා සකසන්න ගිය මුදල පමණක් අයකරගෙන අපට ලබා දෙන්නෙ බෙන්තොට ඉන්න හර්ෂණී අක්කා. ඔයාලා කරන වැඩේ මම ඉතාමත්ම ඉහළින් අගය කරනවා මල්ලි...ඒවා තමයි අපි මේ සමාජයට කරන්න ඕනෙ යුතුකම්...මමත් පාරෙ ඉරිච්ච බෑග් එකක් එල්ලගෙන යන දරුවෙක් දැක්කොත් කථා කරලා නොමිලේම බෑග් දෙනවා. ඒක මට ලොකු සතුටක්...අලුත් බෑග් එකක් ලැබුනම ඒ පොඩි හිත්වලට ගොඩාක් සතුටුයි කියලා මම දන්නවා...ඒ නිසා මම ගිය අවුරුද්දෙ ඔයාලගෙන් ඉල්ලුවා වගේ මේ අවුරුද්දෙත් ඉල්ලන්නෙ මම හදපු බෑග් එල්ලගෙන සතුටෙන් ඉන්න පොඩි උන් දකින්න පින්තූරයක් දෙකක් මට එවන්න කියලා විතරයි.


වෙළඳපලේ අභ්‍යාස පොත් වල මිළ සෑහෙන්න ඉහළ ගිහින්, හොඳම තත්වයක් එක්ක, සාධාරණ මිළකුත් තිබ්බෙ රත්න පොත් වල විතරයි. ඒ ඇත්තන්ට දුරබණුවෙන් අපේ අරමුණ ගැන කිව්වම ඉතාම අඩුමුදලක් අයකරගෙන අපට උවමනා පොත් සියල්ලම ගෙදරටම ගෙනල්ලා දෙන්නත් රත්න පොත් බලධාරින් කටයුතු කලා.

අපේ සමාජය මොන තරම් දූෂණය වෙලා කිව්වත්, මිනිස් කම වෙනුවට නොමිනිස් කම හිස ඔසවලා තියෙනවා කිව්වත් ඒ ජරාජීරණය වෙච්ච සමාජය අස්සෙත් සුවඳ මල් තවමත් පිපෙන බවට මේවා තමයි සාක්ෂි.

වටින් ගොඩින් ටිකෙන් ටික අවශ්‍ය දේවල් අපේ නිවසෙ පැත්තක ගොඩගැහෙනවා. දන්න හඳුනන අපගේ හිතවතුන් තමන්ගෙ සේවා ස්ථානයටත් මේ පණිවිඩේ අරගෙන ගිහින්, ඒ අයගෙ මිතුරන්වත් මේ වැඩසටහනට දායක කරගෙන. නිවෙස් ඇතුලෙ තැන් තැන් වල තනිවෙලා හිටිය, තමන්ගෙ දරුවන් ඉස්සර දවසක කියවලා පැත්තකින් තියලා තියෙන කථා පොත් එක දෙක ඒ මනුස්සකමේ සුවඳ එක්ක ගුලිවෙලා දවසින් දවස සිරා කොලුවගෙ නිවස බලා ආවා. සිරා කොලුවගෙ හාමිනේ ඒ දේවල් ක්‍ර‍මානුකූලව තැන්පත් කලා.

කීපදෙනෙකුට කිව්වත් ගුරුපුටු  හොයාගන්න අපිට තවම බැරි උනා නේද ? සිරා හාමිනේ දවසක් සිරා කොලුවට යෝජනා කලේ මොරටුවට ගිහින් අපිම හොයාබලමු කියලා. එයින් පස්සෙ උදාවුන සතිඅන්තයක අපි දෙන්නා මොරටුවට ගියා. කඩයක් කඩයක් ගානෙ ඇවිදලා බැලුවත් අපට උවමනා මාදිලියෙ පුටු තිබුනෙ නෑ. ඒත් අතුරු මාර්ගයක කොනක තිබුන පුංචි කඩයක ගුරු පුටු කීපයක් අපි දෙන්නගෙ ආගමනය බලාපොරොත්තුවෙන් ඉදලා...

මගේ බිරින්දෑත් ගුරුවරියක් නිසා..ගුරුපුටුවෙ සුවපහසුව සහ අවශ්‍යතාව ගැන ඇයට තියෙන අවබෝධය සමග එතැන තිබුන මාදිලී කීපයක් අතරින් එකක් තෝරාගත්තා. ඒ මාදිලියෙන් පුටු තුනක ඇණවුමට මුදල් ගෙවලා ආයෙම නිවසට ආවට පස්සෙ මොරටුවේ ඉඳලා ගුරුපුටු ගම්පහට ප්‍ර‍වාහනය කරලා දෙන්න මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙ අසංක කැමති උනා.

මහත්තුරුන්ට පුලුවන් නම් මේ දරුවන්ගෙ තාත්තලට බීමේ ආදීනව ගැන දේශනයක් කරන්න. ඒ අය රබර් වතු වලදි බොහෝ වෙලාවට සර්ප දෂ්ඨන වලට ලක්වෙන නිසා අහුවෙන සර්පය මරලා දානවා. පුලුවන් නම් ඒ ගැනත් යමක් කරන්න. විදුහල්පතිතුමියගෙන් ලැබුන ඒ ඇරයුමත් පිලිගත්තට පස්සෙ මම කල්පනා කලේ එකම එක කෙනෙක් ගැන විතරයි...ඒ තමයි සුදු මල්ලි හෙවත් ජනක රණසිංහ. මගේම පාසලේ වැඩිහිටි සහෝදරයෙක්, නිහතමානී මිනිහෙක් ඒ වගේම තරුණ සත්වවේදීන්ගේ සංගමයේ සාමාජිකයෙක්.

සුදු මල්ලි ඉතාම ලෙංගතුව අපගේ ආරාධනය පිළිගත්තා වගේම, එදින වැඩසටහනට අදාළ ඉදිරිපත්කිරීම් සිදු කිරීමට අවශ්‍ය කරන තොරතුරු සකසාගෙන එන්නටත්  භාරගත්තා.

අමුතුවෙන් පිංකම් ඕනෙ නෑ මල්ලි...මේවා තමයි පිංකම්....මමත් රට වටේ යන මිනිහා නිසා ඉගෙනගන්න සම්පත් නැති උනත් ඉගෙනගන්න තියෙන ආශාව නිසාම දුක්විඳගෙන හරි ඉගෙනගන්න දරුවො ඕනෙ තරම් දකිනවා. ඒ අය ගැන ඇත්තටම දුකයි....ඒත් අපිට පුලුවන් දේ අපි කරමු.

මේ පුංචි හිත්වලට සතුට දෙන්න, ඒ අයගෙ අධ්‍යාපනයට ධෛර්යය දෙන්න, පුංචි තෑගි ලස්සනට ඔතාගෙන අපි ඒ අය බලන්න යන්න පිටත් උනේ අරුමැක්කෙමයි. ගමනට සහභාගි වන පිරිස කල්වේලා ඇතුවම පැමිණ තිබුන නිසා ප්‍ර‍මාදයක් නෑ. ගම්පහ අස්ගිරියෙන් සුදු මල්ලි, පල්ලියපාරෙන් ගීතා ටීචර්, විජය පාරෙ සාගර  බේකරියෙන් බනිස් පෙට්ටිය වගේම ඉහළගමින් කලබල වෛද්‍යතුමා සමග අරුණළු වෛද්‍ය සායන වලට උවමනා බෙහෙත් සැපයීම හැමදාමත් සිදුකරන මාතරයත් රථයට නැගුනට පස්සෙ නඩේ සම්පූර්ණයි.

මගේ වර්තමාන සේවා ස්ථානයේ  සේවකයන් ප්‍ර‍වාහනයේ නියුතුව තිබෙන පිටස්තර බස් රථයක හිමිකරු ඉතාම අඩුමුදලකට මේ රථය රියදුරු සමග ලබාදුන්නෙ...මේ වගේ වැඩ වලට අපිත් පුලුවන් විදියට උදව් කරන්න ඕනෙ කියන හැගීමෙන්. අපේ ගමන යන්නට නියමිතව ඇත්තේ ඉතාම කටුක මාර්ගයක, වල ගොඩැලි, වගේම පාර දෙපැත්තෙ කලුගල්කුළු තිබෙන මාර්ගයක වුවත් තමන් සතු නවතම සුඛෝපභෝගී බස් රථයක් ඔහු අපට ලබාදුන්නේ ඒ පිළිබඳ කිසිම තැකීමක් නැතුව.

නගර මැදින් ගිය රථය, ගමට සේන්දු උනා, රබර් වතු පහුකරමින්, ගමේ සුළඟ විඳිමින් ඉදිරියටම ඇඳිලා මහා මාර්ගයෙන් අතුරු මාර්ගයකට හැරෙන තැන විශාල පල්ලමක්...එතැනින් රථය ඉදිරියට ගියේ බොහොම අමාරුවෙන්, දැන් දැන් බස් රථයේ ප්‍ර‍මාණයටම මාර්ගයේ පලල පුංචි වෙලා...මේ ඉස්කෝලෙට මීට කලින් ගිහින් තියෙන්නෙ එකම එක බස් එකයිලු...ඒකත් තනි දොරේ බස් කොටයක්...ඉස්සර දවසක කලබල පෙම්වතිය සිරා කොලුවට කියපු හැටි මතක් උනා.

බස් රථය දැන් යන්නෙ අවධානම් සහගත ගමනක්...ඇතැම් වංගුවක තියෙන කොන්ක්‍රීට් ලෑල්ලෙන් එළියට පිටුපස එක රෝදයක් පනිනවා...මේ මොන අවධානම තිබුනත් මේ ගමන යන්නම ඕනෙ කියන හැගීම රියදුරු තැනට තිබුන නිසාම ඔහු අප සියල්ලන් එහි ගෙනගියේ තමන්ගෙ රියදුරු හැකියාවන් මොනවට ප්‍ර‍දර්ශනය කරමින්. සැබැවින්ම එය එතරම් අපහසු ගමනක්.

ඉතිහාසයේ මාවරැල්ල වහකුල කණිෂ්ඨ විද්‍යාලයට සේන්දු වූ දෙවැනි බස් රථය දුටුවනම එහි රැස්ව සිටි ගම්වාසීන්, සිසුදරුවන්, දෙමාපියන් ඇතුලු සියල්ලෝම ඉතාම ප්‍රබෝධයට පත් වුනා. අපේ ආගමනය දැනගත්ත දවසෙ ඉඳන් මේ පුංචි හිත් නොඉවසිල්ලෙන් අප එන පෙරමග බලාසිටි බව අපට කිව්වෙ කලබල පෙම්වතී. අයියලා ඇත්තටම එනවා නේද ? පවු අනේ මේ ළමයි...මට ලෝභ හිතෙනවා ඒ අය ඒ තරම් ආශාවෙන් මග බලා ඉන්නෙ...


අරුණළු අමුත්තන් හැමෝම තමන්ගෙ පාසලේ තූර්යවාදන කණ්ඩායමේ දායකත්වයෙන් පිළිඅරගෙන ඒ අයට තියෙන එකම ශාලාවට රැගෙන යන්න පිටත් උනා. මේ පුංචි දරුවන්ට වාදන භාණ්ඩ කිසිවක් නෑ. ආදේශන භාණ්ඩ වලින් තමයි සියලුම දෑ නිමවා තිබුනෙ. පුංචි බූලියක් බේස් ඩ්‍ර‍ම් එකක් විදියට වර්ණ ගන්වලා, එය වාදනය කරනවා දැක්කම බෑන්ඩ් කෙරුවාවේ නිරත උන එකෙක් විදියට මට දැනුනෙ පුදුමාකාර දුකක්. මගේ දෙඇස් ඒ වෙලාවෙ කදුලෙන් බොඳ උනා...ඒක අතිශෝක්තියක් නොවෙයි. ඒ හැගීමම සුදු මල්ලි අයියගෙ මුහුණෙත් තැවරිලා, ඒ දෙඇස් අගත් කඳුලක් මෝදු වෙලා තිබුන බව මම හොඳින් දැක්කා.



ජාතිය ධජය ඔසවලා, ජාතික ගීය ගායනා කරලා, අහවර උනාට පස්සෙ පුංචි අතකින් අපට ලැබුන බුලත් හුරුල්ලක් අතට අරගෙන උත්සවය පැවැත්වෙන ශාලාවට ඇතුලුවෙන්න අපිට හැකි උනා. ආගමික වතාවත් වලින් පස්සෙ උත්සවයෙ වැඩකටයුතු ආරම්භ උනේ අප විසින් එහි රැගෙන ගිය ශබ්ද විකාශන උපකරණ භාවිතයෙන්මයි.




බීමේ ආදීනව ගැන අහන්න තාත්තලා හිටියෙ දෙදෙනෙක් හෝ තුන්දෙනෙක් පමණයි...අනිත් සියල්ලෝම මව්වරුන්...පුංචි අය ඉතාම ප්‍රබෝධයෙන් සතියක දෙකක් ඉඳන් එයාලා පුරුදු පුහුණු උන නැටුම් අංග, සින්දු, නාට්‍ය හැමදේම ඩෙස්ක් යොදාගෙන නිර්මාණය කරපු පුංචිම පුංචි වේදිකාවක ඉදිරිපත්වෙනවා.





ඒ අතරතුර විවිධ දෑ අරගෙන එන්න වරින් වර බස් රථය වෙත යන්න අප කාට කාටත් සිදු උනා. තමන්ගෙ ගමට මීට කලින් බස් එකක් එනවා දැකලා නැති නිසාදෝ පාසල් යන වයසෙ පොඩි උන් රොත්තක් බස් එක ඇතුලෙ ආසන වල මගීන් වගේ ඉඳගෙන ඉන්න අමුතුම දර්ශනයක් අපේ සිත් ඔකඳ කලා...

ඉඳගෙන ඉන්නද ඇහුවා....මම හා කිව්වා...රියදුරු තෙමේ මන්දස්මිතියක් නැගුවා.

දිවා විවේකයට කලියෙන් සාගරගෙ බනිස් පෙට්ටිය, මයිලෝ සමග බෙදාදුන්නත් දරුවන් බොහොමයක් මයිලෝ පානය කරනවා දකින්න ලැබුනෙ නෑ. බනිස් ගෙඩිය අනුභව කර මයිලෝ ඇසුරුම තුරුලුකරගෙන ඉන්නා දරුවන් ඉතාම සුලභ උනා. අප සිතුවේ ගෙදර ගොස් පානය කරන්නට ඔවුන් මේවා තබාගෙන සිටිනවා කියා වුවත් අප පසුව දැනගත් පරිදි මයිලෝ පැකට්ටුවට අමුනා ඇති පුංචි ස්ට්‍රෝව ආධාරයෙන් මේවා පානය කරන ආකාරය ඔවුන් දැන සිටියේ නැත.


පාසලේ දෙමාපියන්ගේ අනුග්‍ර‍හයෙන් අපට ලැබුනේ ගම්මානය අවටින් සොයාගත හැකි දෑ උපයෝගී කරගනිමින් සකසන ලද කඳිම දිවා අහාරයක්. බත් වලට අමතරව කටට සැර කොච්චි එක්ක මයියොක්කා කෑල්ලක් දෙකක් ආමාශගත කරන්නත් අපි අමතක කලේ නෑ.  අපි නොදන්න ලයිව් ආයෙ ටීවී එකේ යන්නෙ නැද්ද ? දත් හැලුන ආච්චිලා දෙන්නෙක් සුදු මල්ලි අයියාගෙන් ඇහුවාම සුදු මල්ලි අයියා ඇහුවෙ ඔයාලා මාව අඳුනගත්තද කියලයි.


දිවා භෝජන සංග්‍ර‍හයෙන් පස්සෙ සුදු මල්ලි අයියා සර්පයො ගැන සභාව දැනුවත් කරන්න පටන් ගත්තා. පුංචි හිත් වලට දැනෙන විදියට ඉතාම නිර්මාණාත්මකව ඒ ඒ සර්පයාගේ පින්තූරයකුත් සමගම. ඒ පුංචි හිත් ඉතාම සතුටට පත් උනා. සභාව එකම රස ගුලාවක් උනා. ඒ පුංචි හිනාවට ඒ අයගෙ දෙමාපියන් වගේම ගුරුවරුනුත් එකතු උනාට පස්සෙ එතැන කඳිම මිහිරියාවක් මැවුනා.


සර්පයො ගැන කතාවෙන් පස්සෙ බොහොම සංවේදී කථාබහකට සුදුමල්ලි අයියා එළැඹුනා. අපි දන්න විකට නලුවා අතුරුදන් වෙලා, දුක දැනෙන සංවේදී මනුස්සයෙක් එහි ඉතිරිවෙලා හිටියා. තමන්ට මොන තරම් ආර්ථික ගැටලු තිබුනත් මේ පුංචි දරුවන්ට හැකි උපරිම ලෙස උගන්වන ලෙස ඔහු දෙමාපියන්ගෙන් අයැද සිටියා.

මේ කථා බහ අතරේ ඔහු තූර්ය වාදන කණ්ඩායම ගැන වචනයක් කියන්නත් අමතක කලේ නෑ. ඒත් ඒ මතකය ඔහු වඩාත් සංවේදී කල නිසාම සභාව මධ්‍යයේ කථා කරගන්නට වචන ගොණු කරනු නොහැකිව විනාඩි කීපයක් ගත කලේ දෙඇස් තෙත් කරන කදුලු වැල් දෙනෙතට සමු දී තමකොපුල් තල සිපගන්නා අන්දම ලොවින්  සගවන්නට කිසිදු නිරර්ථක උත්සාහයක නොයෙදෙමිනි. වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම හෙතෙම අව්‍යාජ මිනිසෙකි.




සෑහෙන කාලයක සිට දන්නේ වුවද සුදු මල්ලි අයියා මෙතරම් සංවේදී මිනිසෙක් යැයි මම පළමු වරට ශපථ කරගත්තෙමි. අනුන්ගේ දරුවෙකු වෙනුවෙන් හලන්නට කඳුලක් ඉපදුන ඔහු කෙතරම් ශ්‍රේෂ්ඨයෙකුදැයි මට මේ අකුරු අමුණන මේ මොහොතේද සිතෙයි.

විදුහල්පතිතුමිය වෙත පරිත්‍යාගයන් ලබාදෙමින්


අවසානයේ ඔව්හු යුවතපතීන් වූහ

පාසලට ලබාදීමට රැගෙන ආ දෑ බෙදාදීලා අවසන් උනාට පස්සෙ පුංචි දරුවන්ට ත්‍යාග බෙදාදීම ආරම්භ උනා. සතියක දෙකක ඉඳන් කුතුහලයෙන් ඉන්න මේ පුංචි හිත් දැන් දැන් නොඉවසිලිමත් බව අපි දන්නවා.




ත්‍යාග ප්‍ර‍දානෝත්සවය අවසානයේ පුරුදු විදියට අරුණළු වෛද්‍ය සායනය ආරම්භ උනා. පුංචි දරුවන්ට අමතරව ගමේ වෙසෙන වැඩිහිටියොත් පේලි සැදී එහි ප්‍ර‍තිලාභ භුක්ති වින්දා. ගල්කඩවලදි වගේම මාවරැල්ලෙදිත් වෛද්‍යතුමා නියම කරන බෙහෙත් පෙති, ඖෂධවේදී මාතරගේ අධීක්ෂණය යටතේ පුංචි පුංචි පැකට් වලට ඇසුරුම් කරලා දුන්නෙ මගේ පාසල් මිත්‍ර‍යා උදිත.






ඔයින් මෙයින් මේ සියලුම කටයුතු අවසන් වෙලා අපි ආපහු ගම්බිම් බලා පිටත් උනේ ඒ ඇත්තන්ගෙන් ලැබුණ බෙලිමල්කෝප්පයක් බීලා හකුරු කෑල්ලක් හපන ගමන්. වෙහෙසකර වුවත් අද දවස ගැන හැම දෙනාම සතුටෙන්.

අප අපට හැකි දේ හැකි ප්‍ර‍මාණයෙන් කරන්නට උත්සුක වන්නේ නම් අප සමාජය මෙයට වඩා යහපත් එකක් වනු ඇත. අඳුරටම ශාප නොකොට එක් පහනක් හෝ දැල්වීමට ඔබත් අධිටන් කරනු මැනවි.

අප විසින් ලබා දුන් පුංචි තිළිණය සමග සුදු මල්ලි අයියා 




මම කාමරේ අරින සිරා කොලුවා.



ප.ලි

ගිය වසරේ සැප්තැම්බර් මස පැවැත්වුන සත්කාරයකි. අකුරු කරන්නට ඉසිඹුවක් ලැබූයේ අදයි.

මේ පුංචි තූර්යවාදන කණ්ඩායමට සැබෑ තූර්යවාදන උපකරණ ලබාදෙන්නට ඔබට හැකි නම් ඒවා ආදරයෙන් බාර ගන්නට ඒ පුංචි හිත් කැමතිය. සිරා කොලුවා විසින් එවැනි උත්සාහයන් සම්බන්ධීකරණය කරනු ඇත. 


මයික් එකෙන් කථා කරන්න තියෙන ආසාවට උදේ රැස්වීමේ කථා කරන්න දැන් ළමයි පොරකනවා. මීට කලින් අපි ළමයෙක් ඉස්සරහට යවාගත්තෙත් හරිම අමාරුවෙන්. හැමෝම කථා කරන්න පොරකන නිසාම අපි දැන් සතියකට උදෑසන රැස්වීම් දෙකක් තියනවා...පස්සෙ දවසක විදුහල්පතිතුමිය එහෙම කිව්වා.

Thursday, January 31, 2019

38 හිරමනේ සහ ලොකු සාදු

2018 වසර සිරාගේ කාමරයට උදා වූ අසික්කිතම වසර විය යුතුය. ගත වූ මාස 12 තුල සිරා කොලුවා ලියා ඇත්තේ යන්තම් ලිපි 3 කි. අතීතයේ දී බොලා වෙනුවෙන් ලියූ ලිපි ප්‍ර‍මාණය සමග සංසන්ධනය කොට බලන විට එය සැබැවින්ම ලැජ්ජා හිතෙන අගයකි. මේ ලැජ්ජාව නිසාවෙන් සසල වූ මාගේ භෞමික අඛණ්ඩතාවය නිසාම උදා වූ නව වසරේ හැකි තරමක් ලිපි ලියන්නේ යැයි මම අධිෂ්ඨාන කොලෙමි. ඒ නිසාම ගත වූ වසරට වඩා යමක් ඔබට මේ වසරේ සිරාගෙ කාමරයෙන් කියවන්නට හැකි වනු ඇත. අඩුම තරමේ මාසයකට එකක් හෝ ලියන්නට සිතමි.

සිරා කොලුවා නිවසේ සිටින්නේ නම් මෑණියන් ආහාර පිසින විට ඇගේ සහයෝගය පිණිස පොල් ගෑම නොවරදවා කරන්නේය. එය විටෙක මාගේ විනෝදාංශයක් වැනිය. අපේ හාමිනේ කැන්දාගෙන ආවා කියා මාගේ විනෝදාංශ බොහොමයක් වෙනස් වූයේ නැත. මම ඇගේ ආරාධනාවකින් තොරව බොහෝ විට පොල් ගෑවෙමි. මෑතක සිට හිරමන තලයේ මුවහත බොහෝ සේ අඩපණව තිබූ නිසා ගෙදර බුදුන් අම්මා කිව්වේ මේ තලය මුවහත් කල යුතු බවකි. 

පාර අයිනෙ සුකුරුත්තං බඩු විකුණන වෙළෙන්දෙක් හිටියොත් පීරක් අරගෙන ඇවිත් මේ හිරමනේ මුව තියන්න.

ඇගේ ඉල්ලීම එලෙසින් ඉටු නොවී ගත වූ මාස කීපයකි. මේ මොට්ට හිරමනේ පොල් ගාලා මගෙ අතත් රිදෙනවා මෑණියන් දෑ මැසිවිලි නැගුවාය. දිනෙන් දින  අඩපණව පොල් ගෑම බොහෝ අපහසු කාරියක් වී තිබෙන වකවානුවක එක් ඉරිදා දිනයක උදෑසන,

කතුරු මුවාත්, පිහිය මුවාත් 

යන හඬ මගේ කන් බෙරය කම්පොනය කර අක්මාවට කිඳා බැස්සේය. මට වහ වහා හිරමනය මතක් වූවේය. යතුරු පැදියක නැගුන තරමක් මහත නමුත් එතරම් උස නැති පුද්ගලයෙකුගේ රූප කායක් මගේ යුග දෙනෙතට සම්මුඛ වූයේ සිරා කොලුවා හඬ ආ දෙසට ඇවිද ගිය නිසාවෙනි.

ඔයා හිරමනත් මුව තියනවද ?

මගේ පැණයට අහිංසක සිනහවක් සමගින් පිළිතුරු දුන් හෙතෙම ඔව් මහත්තයා යනුවෙන් තෙපළේය.

මුහුණ පුරා වැවුන රැවුලකින් යුතු, කොටු සරමක් කොටට හැඳ සිටි ඔහු මුස්ලිම් ජාතිකයෙකු බැව් මම ඉක්මනින් හඳුනා ගත්තෙමි.

හෙතෙම සිටියේ CT 100 වර්ගයේ බයිසිමොටෝවකට තම පශ්චාත් කලාපයේ බර මෙන්ම ජීවන බරද එක සේ  මුදාහරිමිනි. බයිසිමොටෝවේ පිටුපස ලෑලි වලින් සැකසූ පෙට්ටියකි. එහි ඉහළින් ග්‍රයින්ඩරයක හැඩ තල පෙනෙයි. පැත්තකින් තණකොළ කපන මැෂිමකි. තණකොළ කපන මැෂින් දණ්ඩේ ඔහුගේ සේවාවන් සහ ඔහුව සම්බන්ධ කරගත හැකි දුරකථන අංකය සහිත දැන්වීමකි. පිහිය, කතුරු මුවහත් කිරීම සහ තණකොළ කපනු ලැබේ යනුවෙන් එහි සඳහන් වී තිබේ. බයිසිමොටෝවේ පදාසයක් ඉරී ගිය ආසනයෙන් ඔහුගේ ජීවන තත්වය පිළිබඳ සියුම් තතු අවට සමාජයට සන්නිවේදනය වෙයි.


අපේ හිරමනයක් මුව තියාගන්න තියෙනවා. කොහොමද ගාස්තුව ?

හිරමනේ බලන්නෙ නැතුව කියන්න බෑ මහත්තයා. 

හෙතෙම බුලත් කහටින් දුර්වර්ණ වූ දත් පෙළ පෙන්වා දසන් දක්වා සිනාසෙයි. අහිංසක කමේ ප්‍රතිමූර්තියක් බදු මේ මිනිසා කෙටි කලෙකින්ම මා සිත දිනා අහවරය.

මුළුතැන් ගෙයට දිව ගිය මා හිරමනය රැගෙන නැවත ඔහුට සම්මුඛ වූයෙමි.

මේකට රුපියල් 220 ක් දෙන්න මහත්තයා..ග්‍රයින්ඩරෙන් අල්ලලා, පීරි ගාලා හොදට මුව තියලා දෙන්නං.

හරි. වැඩේ කරමු එහෙනම්..මම තීන්දුව දුන්නෙමි.

ඒ අවසරයෙන් මුවාත් කරු තම අඩුවැඩිය තිබූ ලෑලි පෙට්ටියෙන් ග්‍රයින්ඩරය හා තවත් උපාංග කීපයක් අප නිවසට සමීප කරවා කොටු වැටුන සරම සකසාගෙන බිම ඉඳගත්තේ ග්‍ර‍යින්ඩරය විදුලියට සම්බන්ධ කරන ලෙස සිරා කොලුවාගෙන් ඉල්ලා සිටිමිනි.


යටි හනුව සහ උඩු හනුව අතර එහා මෙහා යමින් තැලී පොඩිවෙන බුලත් විටක් අතරේ අපේ කථානායකයා සීරුවට මාරුවට හිරමනය මුව තියනා අරුමය මම බලා සිටියෙමි. ඔහු සැබැවින්ම ඒ කාරියට හපනෙකි. දැති නොමැතිව ලතැ වුන හිරමන තලයට නොබෝ වේලාවකින්ම යෝධ බල සහ විරිය ඔහු නිසා ලැබුනි. ග්‍ර‍යින්ඩරයෙන් සුමට කොට පීරි තලයක් මගින් දැති අතර ගැඹුර සකස් කොට මේ කාරිය මනාලෙස ඉටු කිරීමට ඔහුට විනාඩි 15 ක පමණ කාලයක් යන්නට ඇත.

වතුර වීදුරුවක් දෙන්න පුලුවන්ද ? ඔහුගේ සිනහව සැබැවින්ම අව්‍යාජ එකක් විය යුතුය.

එතෙක් වේලා මුඛය තුල ඒ මේ අතට දෝලනය වූ බුලත් හපය අප මිදුලේ කොණකට  වන්නට මුදා හැරි ඔහු ඉතාම අහිංසක ලෙස නැවත නැවතත් සිනාසෙයි.

වැඩේ ඔන්න හොඳටම කලා. දැන් හොඳට පොල් ගෑවෙයි. අහළ පහළ තව වැඩ තියෙනවද දන්නෙ නෑ නේද මහත්තයො...

කොහෙ ඉඳන්ද ඔයා එන්නෙ..මම විමසුවෙමි.

සීදුවෙ ඉදන්... 

සීදූවේ සිට අව් කාෂ්ඨකයේ පිච්චෙමින් මුව තියන්නට සොයමින් පැමිණි ඔහුගේ අද දිනයේ පළමු ගණුදෙනුව මෙය බැව් මම ඔහුගේ අංග චලනයන් ඔස්සේ හඳුනාගතිමි. ඒ නිසාම අප අවට හිතවතුන්ගේ මුවතියන්නට ඇත්තේ මොනවාදැයි දුරබණුව ඔස්සේ විමසා බැලුවෙමි.

මාමා ගිය සතියෙ මුව තිබ්බනෙ...

ඒ පිහිය අයින් කලා අපි අලුත් පිහියක් ගෙනාවා..

නෑ නෑ මුව තියන්න මොකුත් නෑ..

විවිධ අය විවිධ දෑ කියූහ. දුරබණුව අතට ගෙන ඔහුට තවත් රාජකාරියක් සොයාදෙන්නට මම පටන් ගන්නා විට විකසිතව තිබූ ඔහුගේ මුව කමල, මුව තියන්නට කාටවත් මොකුත් නෑලු...යනුවෙන් පවසනාවත් සමග අඳුරු වන අන්දම මම පැහැදිලිව දුටුවෙමි.

මහත්තයා ලග පරණ ෂර්ට් එහෙම නැද්ද...වැඩකට යද්දි අදින්න හරිහාමන් ඇඳුමක් නෑ.  

හිරමනය මුව තැබීමේ ගාස්තුව ගෙවා දැමීමටත් පෙර ඔහු තවත් ඉල්ලීමක් කරයි. එතෙක් වෙලා ඔහුගේ කමිසයේ අත් යටට වන්නට සැගව තිබූ විශාල පැලැස්තරයක් මම දුටුවෙමි.

එයට පෙර මාසයක විදේශගත ඥාතියෙකුගෙන් මා හට ලැබුන මගේ ප්‍ර‍මාණයට වඩා බෙහෙවින් විශාල අලුත්ම ෂර්ට් දෙකක් මා සතුව තිබුනි. මම කිසිම පැකිලීමකින් තොරව ඒවා ඔහුට දුන්නේ සතුටිනි.

ඒවායේ ඇසුරුමේ වූ රට සුවඳ ගැඹුරු හුස්මකින් විඳගත් මේ අමුත්තා, බොහොම ස්තූතියි යැයි මිමිනුවේය.

ඔහුගේ ගාස්තුව  සුරතේ තැබූ කල මුදල් නෝට්ටු දෑතින්ම අල්ලාගෙන මා දෙස  ස්තූතිපූර්වකව බලා සිටි ඔහුගේ දෑසේ සතුටක සේයා මම දුටුවෙමි.  ඉන් අනතුරුව තවත් වැඩ දෙක තුනක් සොයාගත හැකි අසළ ගම්මානයක තතු පවසා මම ඔහු පිටත් කර හැරියේ තෘප්තිමත් සිතිනි.

දැන් මේ කථාවට සම්බන්ධ නැති තවත් අතුරු කථාවෙකි.

අප කුඩා කල සිට අප පන්සලේ සහ එහි පැවැත්වෙන පිරිවෙන් පාසලේ නායක හිමිපාණන් ලෙස වැඩසිටි  සිවුරු කරු තම බිරිඳ සමග නිවසක සිටියදී දායකයන් පිරිසකට කොටු වූයේ දැන් මාස හතරකට පමණ කලියෙනි.

මේ පැවිදි පුද්ගලයාගේ චර්යාවන් කෙරෙහි කළකිරුණ ඇතැම් දායකයෙක් කාලයක සිට පන්සල වර්ජනය කරමින් ඔහුගේ වරදක් අතට හසු කරගන්නට මාන බලමින් සිටිනා විටෙක තවත් දායක ඇත්තෙක් නායක හිමිට ඉහළම පුද සත්කාර පවත්වමින්, ඔහුගේ අඩුපාඩු සැළ කරනා අයට බනිමින්, පන්සලේ අඩුපාඩු සකසාලමින් දෙලොව යහපත සලසා ගනිමින් සිටියෝය.

සිරා කොලුවාගේ ඇති හැකි ඥාතීන් ඇතමෙක් මුළුතැන්ගෙයි උපකරණ, ශබ්ද විකාශන උපකරණ මෙන්ම පන්සලට අවැසි යැයි ඒ අයට දන්වා තිබූ විවිධ වර්ගයේ විදුලි උපාංග නායක හිමිපානෝ වෙත පූජාකලේ බැති සිතිනි. මේ කිසිවෙකුත් සිරා කොලුවා අහිංසක පාසල් දරුවන් අරභයා කරනා කිසිදු වැඩ කටයුත්තකට ශත පහකින් හෝ තම දායකත්වය දුන්නේද නැත.

දුස්සීල සිවුරු කරුට හදිසියේ වූ අභාග්‍යය  හෙවත් එතෙක් කල් හොරෙන් පවුල් කෑ බිරිඳගේ නිවසේ සැගව සිටියදී මාට්ටු වීමෙන් පසු මේ කාගෙ කාගෙත් ඇස් ඇරුනු අතර ඔවුන් ඒ වන තෙක් පන්සලට පූජා කල බොහෝ දෑ පන්සලේ නොමැති බැව් වැටහෙන විට අස්පයා ඉස්තාලයෙන් පැනගොස් හමාරය. ඒ බොහෝ දෑ ඔහුගේ පුද්ගලික ප්‍රයෝජනය පිණිස නිවස වෙත රැගෙන ගොස් තිබිණි.

අප ප්‍ර‍දේශයේ වෛද්‍යවරයෙක් දිනක් ඔහු රැකියාව කරනා රෝහලේ ගැබිණි මව්වරුන් සිටිනා වාට්ටුවේ රාජකාරිය කරනා කලෙක ගිහි ඇඳුමින් සැරසුනු නායක හිමි හමු වී ඇත්තේ බොහෝ කාලයකට පෙරදීය. ඒ අවස්ථාවේ සිට සිවුරු කරු දායක දැලට හසුවන තුරා මේ හමුවීම පිළිබඳ රහස ගැන කිසිවක් කිසිවෙකුට නොකී මේ වෛද්‍යවරයා පන්සල සමග එතෙක් පැවති සම්බන්ධය විසන්ධි කලේ ඉහත හමුවීම සිදු වූ දවසේම යැයි තම හිතවතුන්ට කියා තිබුනි.

නව දෙමහල් නිවසක, අන්තර්ජාතික පාසලක අධ්‍යාපනය ලබනා දරුවෙකු සහ බිරිඳ සමග තම ජීවිකාව ගෙන යන්නට මේ දුස්සීල සිවුරුකරු තම චීවරයේ ආනුභාවය යොදාගෙන තිබුනි. අවට සමාජයට ඇය සැල කර තිබුනේ තම සැමියා විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්ය වරයෙකු බවයි. ඔහුගේ සන්සුන් බසට රැවටුන දායක කාරකාදීන් සිව්පසයෙන් උපස්ථානයට අමතරව මුදලින් සහ තවත් බොහෝ දෑ වලින් ඔහුගේ හිත එතෙක් කල් පිනවා තිබුනේය. ඇතැම් උපාසිකාවන් එයට වඩා දෑද හොර රහසේ තැන් තැන් වල දන් දී ඇති බැව් දැන් ප්‍ර‍සිද්ධ රහසකි.

දැන් අප මේ සිදුවීම් දෙකම එක සිදුවීමකට ගලපා ගමු.

මිනිසුන් ලෙස මේ සමාජය තුල කුටුම්භ පෝෂණය පිණිස අප සිදු කරනා විවිධ ආර්ථික ක්‍ර‍ියාකාරකම් හෙවත් රැකියාවන්හි  උස් පහත් භේදයක් අප සමාජය තුල දකින්නට ඇත්තේ බොහෝ කාලයක සිට බැව් රහසක් නොවේ. සනීපාරක්ෂක කම්කරුවා මෙන්ම වෛද්‍යවරයාද අප සමාජයට සිදුකරන්නේ වටිනා සේවයකි.

එහෙත් මේ දෙදනා අතරින් වෛද්‍යවරයා ඉහළ අත්තක තැබීමටත්, කම්කරුවා පහළම අඩියක රඳවා පාගා දමන්නටත් ආකල්පමය අතින් අපේ සමාජය ඉතාමත් දුර්වල තැනක තිබේ. ඔහුද මනුෂ්‍යයෙකු බවත්, ඔහුගේ අවශ්‍යතාවයන්ද අනෙක් මිනිසුන්ගේම වැනි යැයි බොහෝ විට බොහෝ අය සිතන්නේ නැත. මෙවැනි පුද්ගලයෙකුගේ සේවය ලබාගෙන ඔවුන් වෙත ස්තූතිවන්ත වූ බොහෝ විට ඔවුන් සංවේදී වූ අවස්ථා සිරා කොලුවාගේ ජීවිතය තුල ආගන්තුක නැත.

සිය පවුල නඩත්තුව පිණිස හිරමන මුවාත් කරමින්, අනුන්ගේ තණකොළ කපමින්, සමාජයට හිතකර සේවාවක, නිරතවන ඒ සහෝදරයා කෙරෙහි පිළිගැනීමක් අප සමාජයේ නැත. බැලූ බැල්මට හෙතෙම පොෂ් නැත. විශාල මිළ ගනන් වල යාන වාහන නැත. ඒ නිසාම සමාජ පිළිගැනීමක්ද නැත.

එහෙත් සමාජයට හොඳ මුහුණ පෙන්වමින්, විනය විරෝධීව මෙන්ම වංචාසහගතව ජීවත් වන, සමාජයට යහපත වෙනුවට අයහපත දායාද කරන දුස්ශීල සිවුරු කරු වැනි චරිත උදෙසා පුද දෙන්නට ඕනෑ තරම් ගෞරවය මේ ගිලන් වූ සමාජයට තිබේ. අවසානයේ මේ චරිත දෙකම අඩු වැඩි වශයෙන් තම තමන්ගේ කුටුම්භ ජීවත් කරවන්නට වෙහෙස වූවෝ බැව් පෙනෙනු ඇත.

නව වසරේ හෝ ආකල්පමය වෙනසක් අරඹමු. එසේ නොමැතිව ජරා ජීරණව පණ අඳිනා ශ්‍රී ලාංකික ජන සමාජයට අලුත් හුස්මක් ගන්නට ක්‍ර‍මයක් නොමැතිව ප්‍ර‍ත්‍යක්ෂ වෙමින් පවතී. ධනයට බලයට ලොල්ව ගෞරවය සහ පිළිගැනීම පුදනා මේ මජර ක්‍ර‍මය වෙනස් කරමු.

2019 නව වසරේ  සිරාගේ කාමරයට පැමිණෙන ඔබේ අවධානය පිණිසයි..




මම කාමරේ අරින සිරා කොලුවා.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...