Monday, August 28, 2017

41 කලකට පසු....

අන්තිම පෝස්ටුව කාමරේ පල කරලා මාස 4 කටත් කිට්ටුව ගත වෙලා. අද මේ ලියමන ලියන්න ගනිද්දි බ්ලොග් කෙරුවාව හරිම ආගන්තුක දෙයක් විදියට මගේ අක්මාවට දැනුනෙ. පාපැදි තරග සඳහා සහභාගි වෙන අය නිතර නිතර පුහුණු වෙනවා වගේ, ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයො නිරන්තරයෙන් පුහුණු වෙනවා වගේ, බ්ලොග් කෙරුවාවෙන් මඳ කලක් හෝ බැහැර උනොත් ඒ වෙනස හොඳින් දැනෙනවා.

නිහඬව හිටිය මාස කීපය ඇතුලෙදි සිරාගෙ කාමරේ බොහොම නිහඬව 5 වෙනි සංවත්සරයත් සමරලා. සිරා කොලුවා වන මට කාමරේ දොර කබල ඇරලා යමක් කොටන්න තරමේ ඉස්පාසුවක් නැති වීම තමා මේ නිහඬ බවට හේතුව උනේ. ඉස්සර දවසක බොහොම සාර සුබාවට දෙනෝ දහක් ආගිය තැනක් මේ විදියට පාලුවට යන්න ඉඩ දෙන්න බැරි නිසා ඔන්න සිරා ආයෙමත් ලියනවා. හැබැයි හීන් දුකක් හිතේ තුරුළු කරගෙන.


ඒ තමයි අසමි දකිමි සොයමි බ්ලොග් අඩවිය රචනා කල, විචාරක තුමාගේ නික්ම යෑම. සිරා කොලුවට කිසිම කිසි දවසක මේ චරිතය මුලිච්චි උනේ නැති උනත් ජංගම දුරබණුවෙන්, ඊයෙන් , මුහුණු පොතෙන් කරපු කථා බහත්, බ්ලොග් ලිපි ඔස්සේ සිදු උන දැනහඳුනාගැනීමත් එක්ක විචාරක තුමා කියන්නෙ බහුශෘත දැනුමක් ඇති පුද්ගලයෙක් කියලා සිරාට හිතුන වාර ගණන අනන්තයි අප්‍ර‍මාණයි. ඔහුගේ බ්ලොග් අඩවිය හරහා පාඨකයන් වෙත තිළිණ කල විෂය, සාමාන්‍ය පොදු ජනතාව අත පොවන මානයේ නැති දෙයක් වීමත් ඔහුගේ ඒ කැපී පෙනීමට හේතුවක් උනා.

සිරාගේ කාමරේ පල වූ ලිපි අරභයා තමන්ගෙ අදහස් අවංකව ප්‍ර‍කාශ කරපු අතලොස්ස අතරෙ ඔහුට හිමිවෙන්නෙ අද්විතීය ස්ථානයක්. ඔහුගේ අදහස් හරහා බොහෝ විට සිරා කොලුවගෙ ලිපි වලට ලැබුන ආලෝකය ඉහළයි. ඒ ආලෝකය යළි නොම එන්නට නිවී ගිහින් බව සිහිපත් වෙනකොට පෘථග්ජනයෙක් විදියට මගේ හිතට තවමත් විප්‍රයෝගයේ අරුමය දැනෙනවා.







පහුගිය මාර්තු මාසෙ අරුණළු නමින් අප විසින් කරන්නට යෙදුන ප්‍ර‍ජා සත්කාරයේදී විචාරක තුමා මුල්ම අවස්ථාවෙ සිටම දැක්වූ සහයෝගය ඉතාම බැති සිතින් මෙනෙහි කරන්න උවමනායි. අපේ ආධාර ලබාදුන් දිඹුලාගල කන්දේගම කණිෂ්ඨ විද්‍යාලය වෙත ක්ෂේත්‍ර‍ චාරිකාවක නිරත වන්නට දින නියමකරගෙන සිටින විටෙක අප සියල්ලන්ම බෙහෙවින් උනන්දු කරමින්, ඒ පළාතේ වග විත්ති නිරන්තරයෙන් පවසමින්, පූනානි යුධ හමුදා කඳවුරේ නිළදරුවන් වෙත අරුණළු හඳුන්වා දෙමින් ඔහු කල ප්‍ර‍ශස්ත මෙහෙවර මිළ කල නොහැකියි.

සිරාගේ කාමරයේ පල වූ දිඹුලාගල ආධාර වැඩසටහන පිළිබඳ ලිපිය අරභයා
 විචාරක තුමා විසින් පලකල කමෙන්ටුව  දෛවයේ සරදමකටදෝ 
සිරාගේ කාමරයේදී ඔහු පල කල අවසන් කමෙන්ටුවම වූවේය.

අරුණළු වෙනුවෙන් එතුමා නිහඩව කල සේවය අති මහත්.

සිරා....උඹලා යොදා ගත්ත දවසට ඉස්කෝලෙ බලන්න පලයල්ලා. මමත් එන්න හිටියෙ. ඒත් මට හදිස්සියෙම උණ ගැනුනා. ඔහු ඉස්සෙල්ලාම කිව්වෙ එහෙමයි. හමුදා රෝහලේ නේවාසික රෝගියෙක් බවට පත් උනාට පස්සෙ තමයි ඔහුගේ රෝගී තත්වයේ බරපතල කම අපට දැනගන්න ලැබුනෙ. විචාරක තුමාගෙ ආශිර්වාදය ඇතුව අරුණළු වැඩසටහන අවසන් කරලා ඒ වග ඔහුට දැනුම් දෙන විට මාස එක හමාරක් හෝ දෙකක් ගත් වෙන්නට ඇති. ඒ කෙටි කාලය තුල ඔහු බොහෝ සේ ශාරීරිකව පිරිහී ඇති බව මට දැනුනෙ දුරබණුවෙන් ශ්‍ර‍වණය වෙච්ච ඔහුගේ දුබල කට හඬින්,

වැඩේ හොඳටම කෙරුනා නම් එච්චරයි බං. මාව බලන්න එන වෙලාවක උත්සවේ ෆොටෝ ටික අරගෙන වරෙන්...

එතුමා බොහොම ආයාසයෙන් ඒ වචන කීපය කිව්වෙ. අපේ ආගමනය බලාපොරොත්තුවෙන්.

අරුණළු වැඩසටහන වෙනුවෙන් සෑහෙන සේවයක් සිදුකල,  සිරා කොලුවාගේ යුධ හමුදා මේජර් මිත්‍ර‍යා නිවාඩු ලැබ නිවෙස බලා යළි එනතුරු සිරා කොලුවා බලා සිටියේ විචාරක තුමාගේ සුව දුක් බලන්නට යන්නට, ඔවුන් දෙදෙනාම යුධ හමුදාවේ එකම බලකායක සාමාජිකයන් වීම එයට හේතුවයි.

එහෙත් ඒ දිනය උදාවෙන්නට කලියෙන්ම ඔහු නික්ම ගොස් තිබුනා. ඔහුගේ අවසන් කටයුතු හෝ නිසි වේලාවේ මා හට සන්නිවේදනය නොවූයෙන් ඒ අවස්ථාවද මග හැරුනා. ඒ දිනවල මා අන්තර්ජාලයෙන් බැහැරව සිටීමත්, බ්ලොග් අවකාශයේ බොහෝ දෙනෙක් සමග පුද්ගලිකව පයුරු පාසානයේ නොයෙදීමත් ඒ වගට හේතු උනා. අවසානයේ කිසිම කිසි දිනයක මුණ නොගැහුනු නමුත් බ්ලොග් කෙරුවාවෙන්, සුහද කථා බහෙන් සිරා කොලුවා හට සිටි සමීපතමයෙක් වෙන් වී ගියා. ඔහු වැනි මිනිසත් බවින් පොහොසත් මිනිසකුගේ වටිනාකම, අඩුව සිරාගේ කාමරයේදී අදත් හෙටත් දැනෙන බවට නම් කිසිදු සැකයක් නෑ.

වැඩිහිටියෙක්, මිත්‍රයෙක්, හිතවතෙක් ආදී විවිධ ස්වරූප වලින් ඔබ ලබාදුන් අදහස් , උපදෙස්, අනුශාසනා වලට මා බොහෝ ණය ගැතියි. නිවන් දකින්නට තවත් දුර වේ නම්, මතු භවයේ දවසක යළිත් අප එකිනෙකා මුණ ගැසෙනු ඇත.  ජීවතුන් අතර සිටියදී ඔබ දකින්නට නොපැමිණීම ගැන මා හට සමාව දෙනු මැන. ඔබට සුභ ගමන් විචාරක තුමනි.

ගත වූ කාලය ඇතුලෙ බ්ලොග් කෙරුවාවෙ කලින් දැනුන සුන්දරත්වය ගිලිහී ගිය නිසාදෝ...බොහෝ දෙනෙක් දැන් බ්ලොග් කරණයේ නිරත වෙන්නෙ නෑ. එහෙත් සිරා කොලුවාගේ කාමරේ සමග ඇති පයුරු පාසානය නිසාම මාගේ ආගිය තොරතුරු විමසන හුදී ජනයා වෙනුවෙන් තවත් මඳ කාලයක් හෝ යමක් අකුරු කරන්නට මගේ අකමැත්තක් නෑ.

උතුම් බුදු දහමට අනුව ලෝකයේ සෑම හමුවීමකටම වෙන්වීමක් තියෙනවා. ඇතිවන දේ දිනෙක නැසෙනවා. ඒ සනාතන ධර්මය යළි යළිත් පසක් කරමින් සිරා කොලුවා බ්ලොග් කෙරුවාවට පැමිණි අවධියේ බොහොම සරුසාරෙට තිබුන බ්ලොග් අඩවි විශාල සංඛ්‍යාවක් තව දුරටත් යාවත් කාලීන වෙන්නෙ නෑ. එහෙත් මගේ හිතේ පිරිලා තියෙන, තවමත් යුනිකෝඩ් හරහා ඔබට සමීප නොකරපු බොහෝ දේවල් තියෙන නිසාම සිරා කොලුවාට බ්ලොග් කෙරුවාවෙන් සමුගන්න තවත් කල් තියෙන හැඩයි.

ඉස්සර දවසක වගේ නිතර නිතර නොවුනත්, හැකි සෑම විටෙකම බොලා වෙනුවෙන් යමක් අකුරු කරන එක මට සතුටක්. මේ ඔස්සේ දැන හඳුනාගෙන කළ්‍යණ මිතුරන් තරමට සමීප උන පිරිසත් බොහොමයි. හැකි විදියකට සමාජයට,  ඈත පළාත් වල අහිංසක පොදු ජනතාවට, දූ දරුවන්ට සෙත සලසමින් අප විසින් කලින් කල සංවිධානය කරන සමාජ සත්කාර වලට මග හසර එළි උනෙත් සිරාගේ කාමරය නිසයි. එ් මතකය තවමත් අමතක නෑ.

රාජකාරි කටයුතු වලින් පස්සෙ සිරා කොලුවා වර්තමානයේ වැඩිම කාලයක් වැය කරන්නෙ මෙන්න මේ කටයුතු වලට, දිඹුලාගල පුංචි පාසලේ අරුණළු නිසා පීදෙන අලුත් මල් දැක්කම එවැනි සත්කාර්යයක් වෙනුවෙන් කරනා කැපකිරීම්, මහන්සිය අපතේ ගිහින් නෑ කියලා හිතෙනකොට දැනෙන තෘප්තිය මුදලට ගන්න බෑ. ඒ නිසාම එළඹෙන සැප්තැම්බර් මාසයේදි අපි අරුණළු එක්ක ත්‍රීකුණාමලයට යන්නෙ එහෙ පුංචි පාසල් දෙකකට උදව් කරන්න.

කාමරේ මකුළු දැල් ටික කැඩෙන්න දැනට මේ මදැයි...ඉදිරි දවසක, පුරුදු රසයෙන් ආයෙමත් අපි හමු වෙමු !




මම කාමරේ අරින සිරා කොලුවා.



ප.ලි

විචාරක දියණිය සිය පියාගේ අභාවයෙන් පසුවත්, ඔහුගේ බ්ලොග් අඩවිය පවත්වාගෙන යාම පැසසිය යුතු කරුණකි. එහෙත් විචාරක තුමා විසින් සංවාදයට භාජනය කල විෂය පිළිබඳ ඈ හට දැනුමක් නොවීම කණාගාටුවට කරුණකි.




Sunday, April 23, 2017

50 නුවන් කුලසේකරගේ කදුළු සමග එක් වූ කන්දේගම සතුටු කදුළු

යුධ හමුදා ඇත්තන්ගේ අත් ගුණය මේ යැයි කියමින් සැකසුන කිරිබත්, සැන්ඩ්විච්, කැකුලු බත්, ඉඳි ආප්ප, ආප්ප වැනි ආහාර සමග එහි එක් රැස්ව තිබූ ව්‍යාංජන කීපයක රසද මුසු වූ විට මැවුන අපූරු මිහිර නිසාම අප මෙන්ම මේරියන්ස් සගයින්ද බඩ කට පුරා කෑමෙන් මිස කෑම මේසයෙන් නැගිට්ටේ නැත.

කෑම ගොඩාක් රසයි...හැමෝටම බොහොම පින්...

අපේ ප්‍ර‍තිචාරයෙන් ඉතාම සතුටට පත් වූ ආහාර සකස් කල යුධ හමුදා ඇත්තන් අප අතර සිටි ජනප්‍රිය චරිත සමග ඡායාරූපයක් ගන්නට මාන බැලූවේ ඉන් අනතුරුවයි. ඒ සෑම ඉල්ලීමකටම නුවන් කුලසේකර, සචිත්‍ර‍ මෙන්ම නලින් අයියාද දැක්වූවේ ඉතාම නිහතමානී ප්‍ර‍තිචාරයන්ය. මේ සෑම ඉල්ලීමක්ම ඉක්මනින් ඉටු කොට, අරුණළු ආධාර නඩය වෙත නොමිලයේම රස නහර පිනා යන ආහාර වේලක් සකස් කොට ලබා දීමට පුරෝගාමී මෙහෙවරක් ඉටුකල හඹරන වෛද්‍ය බලකා කඳවුරේ දෙවැනියා වූ යුධ හමුදා වෛද්‍ය නිළධාරිනියට අපගේ නොවක් ස්තූතිය එක් කොට ඉක්මනින්ම කන්දේගම විදුහල් පියස වෙත පිවිසෙන්නට අපි තීරණය කළෙමු.

මෙම ලිපියේ පළමු කොටස කියවා නැති අය මෙම කොටසට ප්‍ර‍ථම එම කොටස කියවීමෙන් මේ කියනා හරුපය මැනවින් වැටහේවි.

අප රැගත් බස් රථයට පසුපසින් මේරියන්ස් ඇත්තන්ගේ වෑන් රථය ස්ථානගත වූ පසුව කන්දේගම පාසල වෙත අපේ ගමන ආරම්භ වූවේය. ක්ෂේත්‍ර‍ චාරිකාව පිණිස වේලාසන මේ විද්‍යාලය වෙත සිරා කොලුවා පැමිණ සිටි නිසාම පාසල වෙත මග සොයා ගැනීම වඩාත් පහසු වූවේය. පොළොන්නරුව නගරය, ගිරිතලේ, මනම්පිටිය පාලම පසුකරමින් ඉඳිරියට ඇඳුන රථය මඩ කලපුව හන්දියෙන් දකුණට හැරී දිඹුලාගල පුදබිම දෙසට දිවෙන මාර්ගය, දළුකාන, අරලගංවිල පසුකරමින් දම්මින්නට ලගා වන්නට තවත් පැය එක හමාරක පමණ කාලයක් ගත වන්නට ඇත. ඒ අතරතුර ගත වූ සෑම අඩ පැයකටම වරක් උත්සව භූමියේ සිටින, සිරා කොලුවාගේ අතීත තූර්ය  වාදක ඛණ්ඩයේ සගයා මේජර් වික්‍ර‍මසිංහ සොයුරා උත්සව භූමියේ සූදානම වරින් වර මාවෙත සැළ කලේය.

මෙච්චර වෙලා අව්ව තිබ්බෙ නෑ...මේ දැන් අව්වක් වැටුනා...පොඩි උන් ටික අව්වෙ...ඉක්මනින්ම එන්න.

පාසල වෙත ගමන් කරන අතුරු මාවත අසල රථය නතර වන අවස්ථාවේම ඔහු එවදන් සැළ කලේය. ලොකු උත්සවයක් අනවශ්‍යයි යනුවෙන් මා කීප වතාවක් පාසල දැනුවත් කලද ඔවුන්ගේ පාසල් ඉතිහාසයේ මෙවැනි දිනයක් පෙර නොවූ විරූ නිසාම ඒ වදන් සමග විදුහල්පති තුමා සහ ගුරු මණ්ඩලය එකග වූයේම නැත.

පොඩි උන් අව්වේ ඉක්මනට යමු. 

එතෙක් වේලා සැහැල්ලු ඇදුමින් සිටි කුලේ සහ සචිත්‍ර දෙපල උත්සව භූමියට සුදුසු ඇදුමකින් සැරසී අහවර වූ වහාම අපේ බස් රථය පාසල් දොරකඩට ලගා වූවේය. ඒ වන විට යුධ හමුදා ඇත්තන්, ගුරු මණ්ඩලය, දෙමාපියන් මෙන්ම අවශේෂ ගම්වාසීන්ද පාසලේ අධ්‍යාපනය ලබන දරුවන්ට අමතරව එම ස්ථානයේ අපේ ආගමනය අපේක්ෂාවෙන් පොදි කකා බලා සිටියෝය.

පාසලේ ගේට්ටුව අභියස කඳිම ගොක්කොළ තොරණක් ඉඳිවී තිබුනේය. එතැනදී පාසලේ විදුහල්පතිතුමාටත් කලියෙන් ඉතාම ලෙංගතුව අප පිළිගත් 232 බලසේනාධිපති බ්‍රිගේඩියර් අතුල මාරසිංහ මහතා අපගේ මේ වෑයම මහත් සේ අගය කළේය. මේ කුඩා පාසලේ මේ ලස්සන දිනය තවත් ලස්සන කරන්නට එතුමාගේ අණ පරිදි හමුදා සාමාජිකයන් පිරිසක් දින 5 ක් පාසලේ රැදී සිටිමින් අවශ්‍ය සංවිධාන කටයුතු සිදු කල බැව් ඒ අවස්ථාවේදී දැනගන්නට ලැබුනි. වල් බිහිව තිබූ ක්‍රීඩා පිටිය සැකසීම, උත්සව ශාලාව සැකසීම සහ ශබ්ද විකාශන පද්ධතිය සවි කිරීම, පාසල් දරුවන් වෙත උදෑසන ආහාර පිළිගැන්වීම ආදිය යුධ හමුදාවෙන් මේ වැඩසටහන වෙනුවෙන් එකතු වූ දෑය.




විදුහල්පතිතුමාගේ ලෙංගතු සිනහව සමග එක් වූ සුදෝ සුදු ජාතික ඇදුමින් සහ ළමා සාරියෙන් සැරසුන පුංචි දරු දැරියන් රත් පැහැති නෙළුමක් ආරාධිතයන් වෙත තිළිණ කොට පාසලේ පුංචි බුදු මැදුර සමීපයට අප කැඳවාගෙන ගියහ. එම රත් නෙළුම් බුදු සමිදු වෙත පුදා ජාතික ධජය සමග පාසල් ධජය ගුවනට ඔසවා උත්සවයේ කටයුතු නිළ වශයෙන් ආරම්භ වූයේ එයින් අනතුරුවයි. එහිදී ගායනා වූ විදුහලේ පාසල් ගීතයට තවමත් නිසි ලෙස නනුවක් යොදා නැති බැව් අප හට පසුව සැල වූවේය. සංගීතය විෂය සඳහා මේ විද්‍යාලයේ ගුරු භවතෙකු නොසිටීම එයට හේතුවයි.

232 බලසේනාධිපති බ්‍රිගේඩියර් අතුල මාරසිංහ මහතා
ජාතික ධජය වෙත තම ගෞරවය පල කරමින්





උත්සව ශාලාව වෙත පිවිසෙන මග පසෙක පාසලේ ගුරු මණ්ඩලය සිනාමුසුව අපගේ ආගමනය අපේක්ෂාවෙන් සිටියෝය. ඒ ඇත්තන් දැන හැඳිනගැනීමෙන් අනතුරුව ශාලාව වෙත පිවිසී පොල්තෙල් පහන් දල්වා මේ උත්සවය වෙනුවෙන් කදිම ආරම්භයක් ලබා ගන්නට අපට හැකි වූවේය. මේ පොල්තෙල් පහන ඉතාම නිර්මාණාත්මක අන්දමෙන් නිමකර තිබුනේද යුධ හමුදා ශ්‍ර‍ම දායකත්වයෙනි. ක්‍රීඩකයින්, කලාකරුවන්, වෛද්‍යවරුන් ඇතුලු අරුණළු සත්කාරයට නන් අයුරින් දායක වූ ඇත්තන් පහන් සිළු එකලු කරද්දී එයින් පැන නගින ආලෝකය මේ කුඩා පාසලේ දරුවන්ගේ අනාගතය මත පතිත වන ආලෝකයක් ලෙස මම කල්පනා කළෙමි.

පාසලේ ගුරු මණ්ඩලය හඳුනා ගනිමින්
උත්සව සභාව වෙනුවෙන් නිසි ලෙස සකස් කල න්‍යාය පත්‍ර‍යක් නැත. අප හට එවැනි යමක් සකස් කරන්නට කාලයක්ද නොවීය. එහෙත් ඒ සියලු දෑ කරට ගනිමින්, නියම වෘත්තීය මට්ටම මේ යැයි පවසමින් ස්වාධීන රූපවාහිනී සේවයේ ඉන්ද්‍ර‍සිරි සුරවීර හෙවත් සුරෙ අයියා තම අත්දැකීම් මනාව මුසු කරමින් මේ සභාව මෙහෙයවූ ආකාරය ඉතාම ප්‍ර‍ශස්ත බැව් කාගේත් අදහස වූවේය.


පූජා නර්ථනයෙන් පසු කන්දේගම කණිෂ්ඨ විද්‍යාලයේ විදුහල්පති අයි ඉලන්දර මහතා පැවැත්වූයේ ඉතාම සංවේදී කථාවකි. තොප්පිගල මායිමේ පවතින පාසලක් ලෙස පසුගිය යුධ සමයේ අත්දුටු අමිහිරි සිදුවීම් මෙන්ම පාසලේ අවම පහසුකම් යටතේ දරුවන්ට අධ්‍යාපනය ලබාදෙන්නට ගුරු මණ්ඩලය දරනා මහන්සිය පිළිබඳ ඉතාම ආයාසයෙන් තම හැගීම් වචන බවට පත්කල ඔහුගේ දෙනෙතින් කඳුළු කැට කඩා වැටුනේ වරක් දෙවරක් නොවේ. ඒවා උත්සව සභාවෙන් වසන් කරන්නට හෙතෙම කිසිම විටෙක නිරර්ථක උත්සාහයක නිරත නොවුනේය. නිදැල්ලේ කදුලු වලට පොළොව සිප ගන්නට ඉඩ හසර සැලසුවේය.


විදුහල්පතිතුමා
මේ සංවේදී කථාව අහවර වන විට සභා තොමෝ බෙහෙවින් සංවේදී වී සිටියහ. ඒ සංවේදී වටපිටාවේ අරුණළු වෑයම වෙනුවෙන් වචනයක් එකතු කරන්නට සිරා කොලුවා හට ආරාධනයක් ලැබුනි. මේ සංකල්පය පහල වූ අවස්ථාවේ සිට මේ උත්සවය පවත්වන අවස්ථාව දක්වා විදින්නට වූ දුක්ඛ දෝමනස්සයන් මෙන්ම දරන්නට වූ මහන්සිය පිළිබඳවත්, අපේ අරමුණු හා අභිමථාර්ත පිළිබඳවත් මගේ කථාව තුලදී සඳහන් කළෙමි.


අකලට දිරා ගිය මුහුණුවරින් යුතු වූ මේ කුඩා පාසලේ දුවා දරුවන්ගේ දෙමාපියන්ගේ, මුහුණු තුලින් ඔවුන් මේ සමාජය තුල තම තමන් නිරත වන ජීවන අරගලය, දරිද්‍ර‍තාවය පිළිබඳ කඳිමට සාක්ෂි සැපයූහ. ගැඹුරේ ගිලුනු ඔවුන්ගේ ඇස් ගෙඩි වේදිකාවේ කථා කරන මාගේ යුග දෙනෙතට සම්මුඛ වන විට, ඉතාම සංවර ලෙස උත්සව සභාවේ අසුන් ගෙන පොළවේ පතිත නොවන පුංචි දෙපා දෙපසට වනමින් සිටින පොඩි උන් දකින විට මමද බෙහෙවින් සංවේදී වූවෙමි.



ප්‍ර‍ධාන ශාලාවේ පැවති උත්සවයේ පළමු භාගය එතෙකින් අවසන් කොට විදුහලේ පුංචි ක්‍රීඩා පිටිය වෙත පිවිසෙන්නට එයින් අනතුරුව අවස්ථාව එළැඹිනි. අරුණළු අප විසින් එහි රැගෙන ගිය ක්‍රීඩා ඇඳුමින් සැරසුන පුංචි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් රැසක් එහි වූහ. ජීවිතයේ පළමු වරට විදුහලේ නම සඳහන් ක්‍රීඩා ඇඳුමකින් ඔව්හු දැන් සැරසී සිටිති. ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් දෙදෙනෙකු විසින් මෙහෙයවන කණ්ඩායම් දෙකක සාමාජිකයන් වන්නට ඔව්හු දැන් සිහින මවති.

අප එහි ගිය බස් රථය වෙත සැනෙකින් පිවිසි කුලේ සහ සචිත්‍ර‍ මේ තරගයට උචිත අයුරින් සැරසී නැවතත් ක්‍රීඩා පිටියට පිවිසෙන විට ගමේ ඇත්තන්ගෙන් ලැබුන පිළිගැනීම සංවේදී මිනිසුන් ලෙස ඔවුනට ජීවිතයේ කිසිදු කිසි දිනයක අමතක වන්නට නොහැක. හතර අතින් ලෙංගතු ප්‍ර‍තිචාරයන් ලැබෙන විට ඔවුන් දෙපළ ක්‍රීඩකයන් තෝරාගෙන කණ්ඩායම් දෙකක් සකසා ගත්හ. ජාත්‍යන්තර තලයේ සිටින ක්‍රීඩකයින් දෙපළක්, ලංකාවේ ඈත ඉසව්වක වඩාත් ප්‍ර‍සිද්ධ නැති පුංචි පාසලක දරුවන් සමග ගිණි අව්වේ සැහැල්ලු පන්දු ක්‍රීඩා කලායැයි විශ්වාස කිරීමත් ඇතමෙකුට අපහසු වන්නට හැකිය. එහෙත් නිහතමානීකම ඕනාවටත් වඩා ඇති, පොළවේ පය ගසා ජීවත් වන මිනිසුන් වූ කල එවැනි විශ්මිත දේවල් සිදුවන්නට බැරි නැත. 

මේ තරගය වෙනුවෙන් ක්‍රීඩා පිටිය සකසා, උත්සවයේ ආරාධිතයන්ට අසුන් පනවා, හිසට සෙවනක් සලසා, තරගයේ විස්තර ප්‍ර‍චාරය වෙනුවෙන් අවැසි ශබ්ද විකාශන උපකරණ උස් තුරු මුදුන් මත රඳවා මහත් වූ සේවයක් සැලසූවේ ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදාවයි. ඒ සඳහා වෙහෙස මහන්සි වූ යුධ හමුදා නිළධාරී මහතුන් මෙන්ම අවශේෂ ඇත්තන්ද ඉතාම සොම්නසින් මේ තරගය ආරම්භ වන තුරු ආශා සහගත දෑසින් බලා සිටියෝය.


කාසියේ වාසිය උරගා බැලීමෙන් පසු සචිත්‍රගේ කණ්ඩායම පළමුවෙන් පන්දුවට පහර දෙන විට කුලේ තම පන්දු රකින්නන් පිටියේ ස්ථානගත කරමින්, තම කණ්ඩායමට නායකත්වය ලබා දෙමින් පන්දු යැවීමේද නිරත වූවේය. පන්දු ඕවර 5 කට සීමා වූ තරගයේදී මේ පුංචි දරුවන්ගේ ක්‍රීඩා කෞෂල්‍යයන් මොනවට ප්‍ර‍දර්ශනය වූවේය. සෑම දැවීයාමකදීම කුලේ වටා එකතු වන පුංචි උන් වෙත ඔහුගෙන් ඔවදන් ලැබුනේය.

පිළිතුරු ඉනිම ක්‍රීඩා කරන  කුලේගේ කණ්ඩායමේ මුල් පෙල පිතිකරුවන් අඩු ලකුණු සංඛ්‍යාවකට දැවී යන විට සෙසු ක්‍රීඩකයන් වෙත උපදෙස් දෙමින් තරගය ජයග්‍ර‍හණය කරන්නට ඔහු දක්වන උනන්දුව දුටු ආරාධිතයන් බොහෝ දෙනෙකු කීවේ කුලේ යනු විහිලුවටවත් තරගයක් පරදින්නට අකමැති ක්‍රීඩකයෙකු බවයි. ඒ කියමන සනාථ කරමින් මේ තරගයේ අවසානයේ ජය සනිටුහන් කරන්නට ඔවුනට හැකි වූවේය.




උතුරු මැදට පතිත වන දැඩි හිරු රශ්මියේ දැවෙමින් ක්‍රීඩා කර දහඩිය වගුරුවා සිටි කුලේ සචිත්‍ර‍ දෙපල දුටු විට මේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රීඩකයන් දෙදෙනෙකු යැයි විශ්වාස කරන්නටත් අපහසු තරමට ඔවුන් ගමේ ඇත්තන් සමග කුළුපග වී සිටියහ. කිසි දිනෙක කන්දේගම ග්‍රාමයේ දකින්නට නොලැබුන මෙවැනි තරගයක් දැකගන්නට ගම් වාසීන් බහුතරයක් පාසල තුලත් ඉන් පිටතත් රැදී සිටියෝය.




අරුණළු අප වෙනුවෙන් පාසල විසින් සංවිධානය කල උදෑසන තේ මේසය වෙත ඒ කලාපයේ භාවිතා වන විවිධ රස කැවිලි වර්ග රාශියක් එකතු වී තිබුනි. ඒවා සන්තර්පනය වීමෙන් අනතුරුව උත්සව ශාලාවේදී උත්සවයේ දෙවැනි කොටස ඇරඹුනේය.

අරුණළු අප විසින් එහි රැගෙන ගිය ක්‍රීඩා භාණ්ඩ මෙන්ම සංගීත භාණ්ඩද නිළ වශයෙන් පිළිගැන්වීමට කලාකරුවන් මෙන්ම ක්‍රීඩකයන් දෙපළද එක් වූහ. මේරියන්ස් කණ්ඩායම ඉතාම උසස් තත්වයේ වාදන භාණ්ඩ රැසක් මේ සත්කාර්යයට එකතු කලේ ලංකාවේ ඒවා නිපදවන ආයතන වෙත විශේෂ ඇනවුමක් ලබා දෙමිනි.



මල්ලි දෙන දේ හොඳම එකෙන් දෙන්න ඕනෙ.

නලින් අයියා පෙර දිනයක මා හට පැවසූ බැව් ඒ වෙලාවේ සිරා කොලුවා හට සිහි වූවේය. අරුණළු අපද අපට දිය හැකි හොඳම දෑ දිය යුතු බව තරයේ ඇදහූ නිසා කොළඹ සිසාරා යමින් මේ පුංචි පාසලේ දරුවන්ට හොඳම දෑ මිළදී ගතිමු.

මේ කාර්යයන් අහවර වීමෙන් පසු වේදිකාවේ ඉඩ හසර වෙන් වූයේ කුඩා දරු දැරියන්ගේ රැගුම් හා ගායනා හැකියාවක් දැකගැනීම වෙනුවෙනි. විද්‍යාලයේ ගුරුභවතුන් ඉතාම වෙහෙස මහන්සි වී මෙම දරුවන් වෙත නර්තන අංග පුරුදු පුහුණු කර තිබූ බැව් කා හටත් රහසක් නොවීය. එහෙත් සංගීතය විෂය උගන්වන්නට ගුරු භවතෙකු නොමැති හෙයින් ගායනා කිරීමට එක්වූ සියල්ලෝම උපතින් ඒ හැකියාව තුරුලු කරගෙන පැමිණි අයයි. මේ දරුවන්ගේ ගායනා කෞෂල්‍යයෙන් ඔදවැඩී සිටි සුරෙ අයියා මෙන්ම නලින් අයියාද මේ පාසලට සංගීත ගුරු භවතෙකු ලබාගැනීමට අවැසි මැදිහත්වීම් සිදුකරන්නට ශපත කළහ.




ප්‍රාථමික අංශය / චිත්‍ර‍ අංශය / ගෘහ විද්‍යා අංශය / සංගීත අංශය / ක්‍රීඩා අංශය වෙනුවෙන් ඔව්හු මූලිකව අපෙන් ආධාර ඉල්ලා සිටියත් ක්ෂේත්‍ර‍ චාරිකාවේදී ඔවුන්ගේ දුප්පත් පුස්තකාලය දැකගත් පසු ඒ වෙනුවෙන්ද අපේ ආධාරයක් ලබා දිය යුතු බැව් අපි තීරණය කළෙමු. ඒ අනුව පාසලේ සියලු වසර ආවරණය වන සේ 200 කට ආසන්න පොත් තොගයක් පුස්තකාලය වෙත පරිත්‍යාග කරන්නට අපට හැකි වූවේය. මේ අංශ වලට අමතරව පරිගණක අංශය / විද්‍යා අංශය වෙනුවෙන්ද සහයෝගය ලබා දෙන්නට අරුණළු අප කටයුතු කළෙමු.

ප්‍ර‍ධාන වේදිකාවේදී මේ සියලු පරිත්‍යාගයන් සිදු වූ පසු ක්‍රීඩාවෙන් ජය කෙහෙළි නැංවූ පාසල් ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් වෙත සහතික පත් පිළිගැන්වීම කුලේ සහ සචිත්‍ර‍ අතින් සිදු වූවේය. එහිදී වඩාත් කැපී පෙනුනේ 9 වසරේ අධ්‍යාපනය ලබන ශ්‍රියාණි මධුෂිකා නම් සිසුවියගේ දක්ෂතාය. මීටර් 100, 200, දුර පැනීම යන ඉසව් නියෝජනය කරන ඇය සමස්ත ලංකා මට්ටම දක්වාම පැමිණ සිටියේ නිසි ක්‍රීඩා පුහුණුකරුවෙකු හෝ ක්‍රීඩා පාවහන් යුගලක් හෝ නොමැතිව වීම කාගේත් අවධානය යොමු වූ කාරණයකි.

කන්දේගම ග්‍රාමය ආසන්නයේ ඇති වැවේ ධීවර කර්මාන්තයේ නිරත වෙන ඇගේ පියාගේ සොච්චම් ආදායම ජීවන සටන ජයගන්නට මෙන්ම ඇගේ ක්‍රීඩා ජීවිතයට අවැසි දෑ මිළදී ගන්නටත් ප්‍ර‍මාණවත් නොවන බැව් උත්සවයෙන් අනතුරුව අපට හමු වූ ඇගේ මාපියන් අප වෙත සැළකර සිටියේ හැඬු කඳුලෙනි. මේ කඳුළු දැක වඩාත් සංවේදී වූ අරුණළු සමග එහි ගිය ඇත්තන් ඒ අවස්ථාවේ ක්ෂණිකව ඇය වෙනුවෙන් සම්මාදම් කල මුදල රුපියල් 30000 කට මඳක් වැඩි වූවේය. මේ උත්සවය දවසේ මේ ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් වෙත අප පරිත්‍යාග කල හොඳම තත්වයේ ක්‍රීඩා සපත්තු ඔවුන්ගේ දෙමාපියන්ගේ ආර්ථික තත්වය හමුවේ මිළදී ගැනීම සිහිනයක්ම පමණකි. වර්තමානයේ ඇය මහේෂ් ගුරුතුමා යටතේ ක්‍රීඩා ඉසව් පුරුදු පුහුණු වන්නීය. දැනට පෙනෙන්නට තිබෙන දක්ෂතා අනුව මධුෂිකා යනු ලංකාවේ මිළග සුසන්තිකා වන්නට බොහෝ දුරට ඉඩ තිබේ.

මධුෂිකා වෙත මුදල් ත්‍යාගය ලබා දෙමින්

ප්‍ර‍ධාන උත්සවයට සමාගාමීව අප සමග ගිය වෛද්‍යවරුන් සමග පොළොන්නරුවෙන් අපට එක්වූ දන්ත වෛද්‍යවරුන්ද වෛද්‍ය සායනය ආරම්භ කොට තිබුනි. මේ සඳහා අවැසි සියලුම බෙහෙත් ද්‍ර‍ව්‍ය පරිත්‍යාගයන් ලෙස අපට ලැබී තිබීම මහත් සහනයක් වූවේය. පාසල් දරුවන් වෙනුවෙන් පමණක් වෛද්‍ය සායනය පවත්වන්නට අප සැලසුම් කොට තිබුනත් මේ පරිසරයේ වෙසෙන අසරණ වැඩිහිටියන්ද බලෙන්ම වාගේ බෙහෙත් ගන්නට පොර කෑ නිසාවෙන් ඔවුන් වෙනුවෙන්ද සායනයේ දොරගුළු විවර කරන්නට අපට සිදු වූවේය.



අප එහි ගිය පසුගිය මාර්තු 20 වන දින මේ කලාපයේ පැවති දැඩි රශ්මිය, ජනතාව පිරුන පුංචි පංතිකාමර වල සිරවී දහඩිය වගුරුවමින් මේ ජනතාව වෙත බෙහෙත් නිකුත් කල වෛද්‍ය වරුන් කල මෙහෙවර ඉහළින්ම අගය කල යුතු එකකි. මේ තද බදය නිසාම දිවා ආහාරයට කාල වේලාව එළඹෙන විට වේලාව සවස 3 ට ආසන්න වී තිබුනි. දිඹුලාගල අවට පරිසරයෙන් සොයා ගත හැකි කළමනා යොදා සකස් කොට නෙළුම් කොලයේ තබා පිළිගැන්වූ මේ ආහාර වේලට වහ නොවැටුන කිසිවෙක් අප කණ්ඩායමේ නොවූයේය. 

අනේ කෑම දෙන එක කරදර වැඩක්නෙ...අපි දවල් කෑම එක ආමි එකෙන් ගන්නම්...

මේ වැඩ සටහන සැලසුම් කරන්නට අරුණළු සහ පාසල අතර පාලමක් බඳු වූ මහේෂ් ගුරු තුමා වෙත වතාවක් මම පැවසූවෙමි.

මොන තරම් කරදර තිබුනත් ගමට එන කෙනෙක්ට සංග්‍ර‍හ නොකර යවන්න දෙමාපියො කැමති නෑ. එයාලා බොහොම කැමැත්තෙන් තමයි සංග්‍ර‍හ කටයුතු කරන්නෙ.

කුලේ සහ සචිත්‍ර‍ මෙන්ම සචිත්‍රගේ බිරිදද, මේරියන්ස් සහෘදයෝද මේ කෑම වේල රස බැලුවේ ඉතාම තෘප්තිමත් සිතිනි. අප ආහාර බුඳින දෙස බලා අනේ තවත් බෙදාගෙන කන්නකෝ යනුවෙන් දෙමාපියෝ මෙන්ම ගරු මණ්ඩලයේ ඇත්තියන්ද නොයෙක් වර පෙරැත්ත කලේ ඔවුන්ගේ සංග්‍රහශීලීත්වය මොනවට ප්‍ර‍දර්ශනය කරමිනි.

දිවා ආහාරයෙන් පසු එළැඹුන මද විරාමයේදී ගමේ ඇත්තන් සිත් සේ ජනප්‍රිය චරිත සමග ඡායාරූප ගත්තෝය. ඒ සඳහා කිසිම බාධාවක් නොවීය. ඒ වන විට ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් තරු දෙපල ඔවුන්ගේ ගමේ කෙනෙකු තරමටම ඔවුනට සමීප වී සිටියහ.

පාසල වෙත පිවිසෙන තැනම ඉඳිකර තිබූ ගොක්කොළ තොරණ සකසන්නට ගම්වාසීන්ට දිණ 5 ක් ගත වී තිබුනි. ඔවුන්ගේ මෙන්ම ඉවුම් පිහුම් වලට දායක වූ ගම්වාසීන්ගේද එකම ඉල්ලීම වී තිබුනේ පැමිණි පිරිස සමග ඡායාරූපයකට පෙනී සිටීමයි. එය ඒ අයුරින්ම ඉටු වූවා පමණක් නොව ඔවුන්ගේ වෑයම අරුණළු නඩයේ සෑම කෙනෙකුගේම නොමඳ අගය කිරීමකට ලක් වූවේය.

අප වෙනුවෙන් ආහාර සම්පාදනය කල පිරිස සමග

අපේ උත්සවයේ අවසාන භාගයේදී තම පාසල් කාලය මෙනෙහි කරමින් මේරියන්ස් විසින් කලකට පෙර ගායනා කල සමනළ රෑනක් සේ යන ගීතය මේ සමස්ත සභාවේම සහයෝගය ඇතිව ඉදිරිපත් වූවේය.. ගීතයේ තාලයට ලොකු කුඩා දරුවන් අත්පොලසන් නැගූයේ පුදුමාකාර සතුටකිනි.



අප සමග මේ ගමනට පැමිණි කලාකරුවන් මෙන්ම ක්‍රීඩකයන්ද කෙටි වීඩියෝ අනුසාරයෙන් මේ දරුවන් වෙත හදුන්වාදීම සිදු වූයේ ඉන් අනතුරුවයි. ගිමන් හරිද දියඹ දිගේ ගීතය හැදුවෙ මෙන්න මේ මාමා යනුවෙන් අරුණ ගුණවර්ධන අයියා ඔවුනට හදුන්වා දෙන විට කන්දේගම ග්‍රාමයේද ඉතාම ජනප්‍රියව තිබූ මේ ගීතය ශ්‍ර‍වණය කොට තිබූ ගමේ ඇත්තන්ද මහත් විශ්මයෙන් යුතුව ඔහු දෙස බලා සිටියේය.

ගිමන් හරින දියඹ දිගේ අප කැන්දාගෙන ගිය අරුණ ගුණවර්ධන

නුවන් කුලසේකරගේ කෙටි වීඩියෝව වේදිකාවේ කොනක තබා තිබූ පුංචි තිරයේ ප්‍ර‍දර්ශනය වන විට ඒ දෙස මහත් සංවේදීව බලා සිටි කුලේගේ ඇස් දෙකම කදුලින් පිරී තිබුනි. ඔහුට අද දවසේ මේ වැඩසටහන දැනුන ආකාරය පිළිබඳ සුරෙ අයියා කුලේගෙන් විමසූ අවස්ථාවේ ඔහුට හැඩුම් ආ නිසා කථාව අතර මග නැවතුනි. ඒ අවස්ථාවේ සභාවේ පැවති සංවේදීතාවය ඔබට විස්තර කරන්නට මගේ ශබ්දකෝෂයේ වචන මද බව මගේ අදහසයි.


පුරා මාස ගනනක් අරුණළු කණ්ඩායම වෙහෙස මහන්සි වී මේ පුංචි දරුවන් වෙත ගෙන ආ ලස්සන දවස ඉතාම සංවේදී ආකාරයෙන් නිමාව දකින විට, මයික්‍රෆෝනය අතැතිව සිටි සුරෙ අයියා මේ පාසලේ ගුරු භවතුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ කුමන අඩුපාඩුවක් තිබුනත් මේ දරුවන්ට උපරිමයෙන් තම දැනුම ලබා දෙන ලෙසයි.

උත්සවයේ සමාප්තිය සනිටුහන් කරමින් පුංචි දෑත් වලින් කදිමෙට හැඩ වැඩ උනු පුංචි පුංචි සමරු සටහන් ආරාධිතයන් වෙත ලැබෙන විට, මේ සඳහා දායක වූ අරුණළු ඇතමෙකුට ඔවුන්ගේ සේයාරූ අනුසාරයෙන් පැන්සලෙන් අදින ලද සිතුවමක් ලැබුනි. අප වෙත තිළිණ වූ මේ සමරු සටහන් වල වටිනාකම මෙතෙකැයි කිව නොහැක්කේ පුංචි සිතක නිර්මාණශීලීත්වයත්, මේ උත්සවය පැවති දින අප විසින් අත් දකින ලද කන්දේගම ගම්මානයේ මනුෂ්‍යත්වයත් ඒ තුල මොනවට මුසු වී තිබෙන නිසාවෙනි.




අරුණළු භාණ්ඩාගාරික චමීර අබේකෝන්
අරුණළු ලේකම් තාලරූප අධ්‍යක්ෂ චමිල් පතිරණ


මෙයින් මතු අරුණළු එළිය ඈත පළාත් වල අඩු ආදායම් ලාභීන්ගේ දරුවන් අධ්‍යාපනය ලබන පුංචි පාසල් වෙත වාර්ෂිකව නිසැකවම ලැබෙන්නේය. ඒ සෑම විටෙකම අප සමග එක්වන්නට මේ කලාකරුවන් මෙන්ම ක්‍රීඩකයන්ද එක සේ ශපත කොට අවසානය. මේ කාරියෙන් පසු එහි ඇතැම් තොරතුරක් අන්තර්ජාල ගොසිප් අඩවියක පල වන විට මා ඇමතූ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක ධම්මික ප්‍ර‍සාද් පැවසූයේ ඊලග අවස්ථාවේ නිසැකවම ඔහුද අප සමග එක් වන බවකි.

සිරා කොලුවා වන මමද ඔබට ඇරයුම් කරන්නේ මේ අවස්ථාවේ නොහැකි වූයේ නම් ඊලග අවස්ථාවේ හෝ අප සමග එක්වන ලෙසයි. මෙවැනි ගමනකදී ඔබට විඳින්නට ලැබෙන්නේ සැබෑම වූ ජීවිතය මිස වෙනකක් නොවේ.


ප්‍ර‍ධාන උත්සවය අවසන් වී දැන් මාසයකට වඩා කාලයක් ගත වී තිබේ. සිරා කොලුවා පෙලන කාර්යබහුලත්වය මේ ලිපිය පලවීම මේ තරම් දුරකට පමා කළේය. එහෙත් කම් නැත. මක්නිසාද යත් කන්දේගම කණිෂ්ඨ විද්‍යාලය සහ අරුණළු අප අතර බැඳීම තවමත් අවසන් වී නොමැති හෙයිනි.

පර්ත් නුවර රිද්ම පදනමේ අනුග්‍ර‍හයෙන් ගුරු නිවාස දෙකක් සම්පූර්ණයෙන් පිළිසකර කරන්නට දැන් සියල්ල සූදානම්ය. එහි සමස්ත වියදම රුපියල් මිලියනයකට ආසන්නය. එයට අමතරව මේ වැඩසටහනේ තතු විත්ති ආරංචි වූ ලංකාවේ ප්‍ර‍මුඛ පෙලේ ව්‍යාපාරිකයෙක් විද්‍යාලයේ ක්‍රීඩා ශූරියගේ නිවෙස පිළිසකර කොට මාස් පතා ඇයගේ ක්‍රීඩා කටයුතු වෙනුවෙන් අනුග්‍ර‍හය දක්වන්නට එකග වී හමාරය.

මේ සියල්ලක්ම අරුණළු අපගේ කැපවීම මත සාක්ෂාත් කරන ලද ජයග්‍ර‍හණයන්ය. සිරා කොලුවා විශ්වාස කරන බ්ලොග් කෙරුවාව යනු මෙයයි. අපගේ දායකත්වයෙන් හෙට දින විකසිත වන මේ කුඩා ජීවීන් අදට වඩා හොද ලංකාවක් නිසැකවම තනනු ඇත.

අරුණළු අභිමංගල ප්‍ර‍යත්නය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට සහාය වූ ඔබ සැමටම බොහොමත්ම ස්තූතියි. 

ඔබ අපට හිරුම විය.
ඔබ අපට සඳුම විය.
අපි ඔබගේ දිදුලන මල් කැකුළු වෙමු !

උත්සවය පැවති දින අප ලද සමරු සටහනේ පුංචි අකුරින් එලෙස සටහන් වී තිබුනි.


මම කාමරේ අරින සිරා කොලුවා



ප.ලි

අරුණළු සමාජ සත්කාරය, සමස්ත ආදායම් වියදම් විස්තරය, ආධාර ලෙස ලබා දුන් භාණ්ඩ ලැයිස්තුව, බිල්පත් සහ බැංකු ශේෂය මේ සියලුම විස්තර මෙතැනින් භාගත කරන්න. ඔබ අප වෙත ලබා දුන් එකදු රුපියලක් හෝ අපහරණය නොකොට සත්‍ය ලෙසම මේ සත් කාර්යයේ යෙදවීමට අප කටයුතු කළෙමු.

අරුණළු වැඩසටහනේ ඇතැම් කොටස් ඉදිරියේදී ජාතික රූපවාහිනියේ අරුම පුදුම රෝද හතර සහ ස්වාධීන රූපවාහිනියේ වෙනස වැඩසටහන් වලින් විකාශය වීමට නියමිතය. 

අරුණළු සමාජ සත්කාරය වෙනුවෙන් සිය උපරිම සහයෝගය ලබා දුන් ස්වාධීන රූපවාහිනී සේවය ඔවුන්ගේ Coffee Table වැඩසටහනේදී වේලාසනම සහයෝගය දුන්නේ මෙලෙසිනි.



අරුණළු මනුෂ්‍යත්වයේ සත්කාරය මගින් ලබා දුන් ආධාර කන්දේගම දරුවන් ප්‍රයෝජනයට ගන්නා අයුරු මහේෂ් ගුරුතුමා අපට මෙසේ එවා තිබේ.



Wednesday, March 29, 2017

34 කන්දේගමට අරුණළු පෑයූ වගයි.



එක දිගට ගෙවුනු වෙහෙසකර දිවා රෑ ගනනාවකට පසු තවත් එක් දිනයක් පමණක් ඉතිරිව තිබේ. හෙට දින අප යන චාරිකාව හුදෙක් විනෝද ගමනක් නොවේය. අප විසින් ගෙන යන දෑ, අප විසින් ඔවුන්ගේ ජීවිත තුලට එකතු කරන දෑ ඒ කුඩා ජීවීන්ගේ ජීවන ගමනට යම්කිසි හෝ ශක්තියක් වනු නිසැකය.

මාර්තු 19 වන දින රාත්‍රී 12 කණිසම ගෙවී 20 වෙනිදාව උදා වන ඇසිල්ලේ අපි පිටත් වීමු. මේ ගමන මෙසේ පිටත්වන්නට පෙර විඳින්නට වූ ගැහැට කොපමණක්දැයි අධි සුඛෝපභෝගී බස් රථයේ සුව පහසු අසුනකට බර වී, නුවර එළි සිසිලස විඳිමින් තවමත් ඝණ අඳුරේ එතී පසුපසට ගමන් කරන හාත්පස, රථයේ වීදුරු ජනෙල් තුලින් දකින සිරා කොලුවාගේ හිතට නිනව්වක් නැත.  පුංචි සිතිවිල්ලක් දැන් සෑහෙන දුරක් තරණය කර පැමිණ මහා ශක්තියක් බවට පත් වී හමාරය. අපට කිලෝමීටර් 200 කට එහායින් ගැහෙනා පුංචි හදවත් කොනක පුංචි සිහින දළු ලන්නේ අපේ ආගමනය අපේක්ෂාවෙන් සති ගනනාවක සිට ඔව්හු පෙරමග බලා සිටි නිසාය. මේ  ඒ පුංචි හිත් සුන්දර සිහින වල වෙළෙමින් නිදි සුව විඳින වේලාවයි.

2016 වසරේ දෙසැම්බර් මස හිතවතුන් කීප දෙනෙකු සමග එක් වී අරුණළු නමින් අලුත් ගමනක ආරම්භය සනිටුහන් කළෙමි. මේ සංකල්පය මගේ වුවත්, මේ සත්කාර්යය අපේය. මම යන වදනට වඩා අපි නැමැති වදන ශක්තියෙන් වැඩි බැව් මම තරයේ විශ්වාස කළෙමි.

අරුණළු ගැන සිරා කොලුවා වන මම නොවලහා බ්ලොග් ලියන, කියවන උන්ට කීවෙමි. ඇතමෙකු දුරකථන ඇමතුමකින් මා අමතන බැව් ඒ ලිපිය යටින් ලිව්වෝය. තවත් සමහරෙක් ආධාර මුදල් නොවලහා එවන බව කීවෝය. තවත් අය කාර්යාල මට්ටමින් උදව් කරන්නට ශපත කළෝය.

එහෙත් සෑමාත්, සඳරුවාත් පමණක් පුංචි හෝ සටහනක් තබා සිරා කොලුවාට සහාය වූවෝය. අසනීප වන්නට මත්තෙන් නිතර මේ ගැන සොයා බලා මා හට දහිරිය දුන්නේ විචාරක තුමාය. කුමන බාධක ආවත් මහනුවර සිට මේ වැඩසටහන වෙනුවෙන් විවිධ බාධක කම්කටොළු මැද අරමුදල් රැස් කරන්නට චතු මිතු සොයුරිය ඉදිරිපත් වූවාය. ඇය අවසානය දක්වාම ඒ කාරිය මැනවින් ඉටු කලාය.

මගේ ආයාචනය දුටු නමුත් එය සංවේදනය නොවූ ඇත්තන් වෙනතක් බලාන ගියෝය. තවත් කෙනෙක් සහයෝගය දෙන බැව් තරයේ පවසා නෑසු කන්ව සිටියෝය. කම්පා වන්නට කාරියක් නැත. මේ අප වෙසෙන, හුස්ම ගන්නා ලෝකයේ සැබෑ ස්වරූපයයි.

එයින් පසු අරුණළු හිස මත තබාගෙන ඉලක්කයනට සෑහෙන දුරකින්  සිටි මම මගේම පාසලේ  පැරණි හිතවතුන් සොයා ගියෙමි. ලංකාවේ මෙන්ම සයුරෙන් එතෙර දිවි ගෙවන ඔව්හු මාගේ ඉල්ලීමට දැක්වූයේ හෘදයාංගම ප්‍ර‍තිචාරයන්ය. ඒ ඉස්සර දවසක පාසල් සෙවනේ රැස් කරන ලද ධන ධාන්‍යයයි.

පාසල් මිතුරන්ගේ ප්‍රධාන දායකත්වයෙන් අරුණළු ගිණුමේ ශේෂය දිනෙන් දින ඉහළ යන විට බ්ලොග් ලියන කියවන අතලොස්සක්ද ඊට දායක වූහ. මගේ හදවතේ නොසන්සුන් බව මඳින් මඳ දුරු වූවේය. ඒ වගට මහා බලපෑමක් කලේ ආධාර ඉල්ලා මා ලියූ බ්ලොග් ලිපිය ඔස්සේ මා සමග සම්බන්ධ වූ ඔස්ට්‍රේලියාවේ පර්ත් නුවර සිට ක්‍රියාත්මක වන රිද්ම පදනමේ සහෝදරත්වයයි. ඔව්හු රුපියල් මිලියනයක් වියදම් කරමින් කන්දේගම කණිෂ්ඨ විද්‍යාලයේ ගුරු නිළ නිවාස දෙකක් සම්පූර්ණයෙන් අලුත්වැඩියා කරන්නට කැමති වූවා පමණක් නොව මා සමග ක්ෂේත්‍ර‍ චාරිකාවක නිරත වන්නටද කැමති වූවෝය. මේ හිතවත්කම් පසෙකින් දළු ලන විට අනෙක් පසින් අරුණළු ගිණුම හිනැහෙන්නට වූවේය.

අප කන්දේගමට ක්ෂේත්‍ර‍ චාරිකාවක නිරත වූ දින ගුරු නිවස්නයන්ගේ ස්වරූපය දුටු පර්ත් නුවර ඇත්තන් තුෂ්ණිම්භූත වූහ. එහි තත්වය එතරම් නරක විය. වැසි කාලයට මේ නිවාස තුල නොතෙමෙන තැනක් නැත, නාන කාමර භයංකාර පෙනුමකින් යුතු වූයේ කාලයකින් ඒවායේ තීන්ත ගා නොතිබූ හෙයිනි. තමන්ගේ පළමු පත්වීමේ පළමු මාසය ගෙවමින් සිටි සුලෝචනා නම් ගුරු මෙනවියක් අප සමග පැවසූවේ ඒ සතිය තුල පමණක් අවස්ථා දෙකකදී නිවාසය තුලදී සර්පයන් මුණ ගැසුන බවකි. එයින් එක් සර්පයෙක් ලංකාවේ විෂ අධිකම සර්පයා වන තෙල් කරවලා බව කී ඇය මේ සිදුවීම් නිසා මහත් කම්පනයෙන් සිටින වග අපට රහසක් නොවීය. ගුරු නිවස්නයේ දොර ජනෙල් නිසි ආකාරව වසා දමන්නට නොහැකි වීමෙන් සර්පයන් නිවාසය තුලට එන්නට ඇත. විදුලිය බෙදාහැර ඇති රැහැන් පද්ධති රෙදි වැල් මෙන් නිවාසය පුරාම විහිදී පැවතුනි. මෙවන් වටපිටාවක දිවි ගෙවන ගුරුවරුන් වෙතින් කන්දේගම විද්‍යාලයේ දරුවනට උපරිම සේවයක් ලබා ගත හැකි වේද ?

කන්දේගම කුඩා දරුවෙකුගේ ඉංග්‍රීසි අභ්‍යාස පොත 

චිත්‍ර‍ කාමරය

23 වන බල සේනාංකයේ නිළධාරීන් සහ රිද්ම පදනමේ නියෝජිතයන් දෙදෙනා සමග

මේ ක්ෂේත්‍ර‍ චාරිකාවේදී 23 වන සේනාංකයේ  ඉහළ නිළධාරීන් හමුවීමට අපට වරම් ලැබුනේ සිරා කොලුවාගේ තූර්ය වාදක  ඉතිහාසයේ මා සමගම සිටි, මට වඩා වයසින් බාල චරිතයක් වූ වර්තමානයේ මේජර් වික්‍ර‍මසිංහ සොහොයුරා නිසාවෙනි. මේ සේනාංකයේ සමාජ සේවා කටයුතු භාරව සිටින කර්නල් ලලිත් අමුණුගම මහතා අරුණළු සංකල්පය සහ අපේ වෑයම මහත් ඉහළින් අගය කලා පමණක් නොව මේ සත්කාර්යය උදෙසා ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදාව පාර්ශවයෙන් බොහෝ සහායන් දෙන්නට ඉදිරිපත් වීමම අප ලද මහත් ජයග්‍ර‍හණයක් වූවේය.

දැන් ඉතින් නැවතීමක් නැත. දිනෙන් දින අරුණළු වටා එකතු වන පිරිස ඉහළ ගියේය. පුංචි උන්ගේ බලාපොරොත්තු එහි සිට මහේෂ් ගුරුමහතා හරහා මා හට සන්නිවේදනය වූවේය. ඔවුනට උවමනා දෑ ලැයිස්තු එක දෙක තුන වශයෙන් මගේ කාර්යාල මේසය මත නතර වූහ. කෙසේ හෝ ඒ සියලුම දේ මිළදී ගන්නට මා සිත තුල ඇත්තේ නොපසුබස්නා දහිරියකි. 

මේවාට අමතරව වෛද්‍ය කඳවුරක්, එයට උවමනා භෞතික සම්පත්, මානව සම්පත් එකී නොකී බොහෝ දෑ අප ඉතා ඉක්මනින් සූජානම් කළෙමු. මේ කාරිය සඳහා වරින් වර දායක වූ මා මිත්‍ර‍යන් මේ වගකීම් කන්දරාවේ බර බොහෝ සේ සැහැල්ලු කළෝය. අවසානයේ සියලුම බාධක කම්කටොළු ජයගෙන අරුණළු ඉලක්කය වෙත ලඟා වන්නට අපි සමත් වූයෙමු.

අප යන විට ගෘහ විද්‍ය කාමරයේ   ඔවුන් සතුව තිබූ වටිනාම සම්පත්....

සංගීත, චිත්‍ර‍, ප්‍රාථමික අංශය, ගෘහ විද්‍යා, තොරතුරු තාක්ෂණ, ක්‍රීඩා, පුස්තකාල, විද්‍යාගාර ආදී අංශ ගණනාවකට අයත් බොහෝ භාණ්ඩ ප්‍ර‍මාණයක් ඔවුන් වෙත රැගෙන යන්නට තරම් අපේ ආර්ථික ශක්තිය ප්‍ර‍මාණවත් වූවේය. එක වර්ගයේ කුරුල්ලන් එක අත්තේ වහනවා කීවාක් මෙන්, මෙවැනි සත්කාරයකට කැමති බොහෝ පිරිසක් අරුණළු වටා එකතු පහදු වෙද්දී මගේ පාසල් මිත්‍ර‍යා නුවන් කුලසේකර, සචිත්‍ර‍ සේනානායක, මේරියන්ස් නලින් අයියා ප්‍රමුඛ මේරියන්ස්, සංගීතඥ අරුණ ගුණවර්ධන, ස්වාධීන රූපවාහිනියේ ඉන්ද්‍ර‍සිරි සුරවීර වැනි ප්‍ර‍සිද්ධ චරිතද එයට අයත් වීම අරුණළු එළිය තව තවත් තීව්ර කල බව රහසක් නොවේය.

මාර්තු 19 මධ්‍යම රාත්‍රිය උදා වූ ඇසිල්ලේ මේ සියලු තෑති භෝගත් රැගෙන දිඹුලාගල බලා පිටත් වූ බස් රථයේ ඇත්තේ කදිම නිහඩතාවකි. ඒ නිහඩතාව බිඳී ගියේ රථය පළමු නැවතුමේ නතර වූවාට පසුවයි. ගම්පහ රෝහල අසලින් මගේ පාසල් සගයන් දෙදෙනෙකු වූ වෛද්‍යවරු දෙදෙනෙක් රථය සමග එක් වූහ.

අළුයම 12.30 පමණ වන විට කොළඹ නුවර පාරේ මිරිස්වත්ත හන්දියේ ඉතිරි පිරිස අප එන තුරු බලා සිටියෝය. ඒ අතර පෙර සඳහන් කල ජනප්‍රිය චරිත කීපයක් වූහ. මේරියන්ස් කණ්ඩායමට පෙර දින අනුරාධපුර ප්‍ර‍සංගයක් පවත්වන්නට තිබූ බැවින් ඔව්හු හබරන වෛද්‍ය බලකා කඳවුරේදී අප සමග එක්වීමට කථිකා කර ගත්හ. හබරන වෛද්‍ය බලකා කඳවුරේ ඇත්තන් අප එන පෙර මග බලා සිටියේ අපේ උදෑසන ආහාරය පිළියෙල කිරීමේ වගකීම ඔව්හු ඉතාමත් සතුටෙන් භාරගෙන තිබූ නිසාවෙනි.

අන් අවස්ථාවකදී නොව මේ ගමනේදී සියලුම ඇත්තන් වේලාවට පැමිණ තිබීම සතුටට කාරණයක් වූහ. ඒ අතර වෙනසකට තිබුනේ ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක සචිත්‍ර‍ සිය ප්‍රිය බිරිඳද කැටුව පැමිණ තිබීමයි. ඉතාම නිහතමානී යුවලක් වූ මේ දෙපළ කෙටි කාලයක් තුල බස් රථයේ සිටි සියල්ලන් සමගම මිත්‍ර‍ සමාගමේ වෙලුනෝය.

සුදු අරලියා ගහ යට ගම්පහ පුස්තකාලයේදී මට මුලිච්චි වූ මාතරයා දශකයකටත් පසු දවසක නැවත මුලිච්චි වූයේ ඖෂධවේදියෙකු ලෙස බෙහෙත් කන්දරාවක්ද සමගිනි. හැඳල ලාදුරු රෝහලේ සේවය කරන ඔහු වේලාසනින් පොරොන්දු වූ බෙහෙත් පෙට්ටියද සමගින් නියම වෙලාවට පැමිණ සිටියේය. එදා අප සමග පුස්තකාලයේදී පාඩම් වැඩ කල මිතුරන් කීප දෙනෙකුම අද මේ වැඩසටහනේ වෛද්‍ය භූමිකාවට පණ පොවන්නට මේ අළුයමේ පැමිණ සිටියේ ඔවුන්ගේ කාර්ය බහුල ජීවිත මඳකට අමතක කරමිනි.

මේ අළුයම් කාලයේ මහා මාර්ගයේ ධාවනය වන්නේ අල්ප වූ රථ වාහන ප්‍ර‍මාණයක් නිසාවෙන් අප සියල්ලෝම කරදරයකින් තොරව හබරන වෛද්‍ය බලකා කඳවුරට පැමිණියේ එහි ලගා වන්නට අපේක්ෂා කල වේලාවට වඩා හෝරා දෙකක් වේලාසනෙනි. ඒ වන විට අප වෙනුවෙන් උදෑසන ආහාර එහි සැකසෙමින් තිබූ අතර කඳවුරේ දෙවැනියා වූ මේජර් නිළයේ සිටි කාන්තා නිළධාරිනිය සිවිල් ඇදුමින් සැරසී අප සියල්ලෝ ඉතාම ආදරයෙන් පිළිගෙන සුහද කථා බහේ නිරතව සිටියාය.

උදෑසන ආහාරයෙන් පසු කන්දේගම කණිෂ්ඨ විද්‍යාලය වෙත යාමට ගැලපෙන ඇඳුමකින් සැරසෙන්නට කාට කාටත් ඇති තරම් විවේකය සහ පහසුකම් එහි සංවිධානය වී තිබුනි. අපගේ කටයුතු සියල්ලම අවසන් වී, පාතරාසය නිම වූ ඇසිල්ලේ නලින් අයියා ප්‍ර‍මුඛ මේරියන්ස් ඇත්තන් එහි පැමිණියේ එදින අළුයම අවසන් වූ ප්‍ර‍සංගයෙන් ඉතිරි වූ වෙහෙසද දරා ගනිමිනි.

මෙවැනි සත්කාර්යයකට දායක වන්නටත් සිතක් පහළ විය යුතුය. එසේ නොසිතෙන ඇත්තන් තමන්ට මොන තරම් සම්පත් තිබුනත් කිසිම විටෙක මෙවැනි වැඩපිළිවෙලක් සමග එක්වන්නේ නැත. ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල මේ පැමිණ සිටින පිරිස ගැන, උදව් කල ඇත්තන් පිළිබඳ සිරා කොලුවා වන මා සිතේ ඇති වන්නේ භක්තිය මුසු වූ ගෞරවාන්විත හැගීමකි. ආර්ථික ගැටලු වලින් ගහන පරිසරයක සිට අකුරක් ඉගෙන ගන්නට වෙර දරන අහිංසක මල් කැකුලු වෙත ඔව්හු කල පරිත්‍යාගයන් බොහෝය.

අරුණළු මනුෂ්‍යත්වයේ සත්කාරයේ විස්තර / පින්තූර සහ අයවැය සමගින් ඊළග කොටසින් යළි හමු වෙමු.


මම කාමරේ අරින සිරා කොලුවා.



ප.ලි

සිරාගේ කාමරයේ අවසන් ලිපිය පල වී මාසයකටත් වැඩි කාලයක් ගත වී තිබේ. අරුණළු වැඩ පිළිවෙල අති සාර්ථක ලෙස අවසන් කිරීමට කාලය වැය කරන්නට සිදු වූ නිසා ඒ නිහැඩියාව ඇති වූයේය.


අරණළු සමග වාර්ෂිකව වැඩ කටයුතු කරන්නට බොහෝ පිරිසක් ශපථ කල සිටි නිසාම වාර්ෂිකව ඈත පළාතක දුප්පත් පාසලක් ඉලක්ක කොට අපේ වැඩසටහන  අඛණ්ඩව පැවැත්වීමට අපි තීරණය කළෙමු

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...